Net als andere mensen werd ik geboren. Als een dier, met wat aardser verstand en een sneller hart. Bij mijn geboorte kreeg ik ook een berg aan gevoeligheden mee. Het soort dat ze nu autisme noemen. Er is mij iets wijs gemaakt Mensen zijn verrast wanneer ik hen vertel dat ik als autistisch ben bevonden. Het moet dat ik iets op de mouw ben gespeld. Dat kan haast niet anders. Dat ik die belediging moet aanvechten. Dat ik een slachtoffer ben van die maffia van de psychiatrie en orthopedagogie ‘die… Read more De onnavolgbare striptease van een (eigen)aardige simulant →
Soms kan een moeder van iemand met autisme heel erg geïntegreerd zijn in mij. Ze herkent bepaald gedrag van mij in haar kind. Ze vraagt zich af of haar kind als volwassene zo zal zijn als ik. Ze wil weten of haar zoon met de auto zal kunnen rijden en zal werken … zoals ik. Ze wil weten of haar zoon carrière zal maken, zal trouwen en vader zal zijn … anders dan ik. In zekere zin hoopt ze dat haar kind het even goed doet als ik. Hoewel ze… Read more De factor Moeder →
Zoals steeds op woensdag, sta ik vandaag voor een van de rekken in de plaatselijke supermarkt. Niet zomaar een rek. Voor het rek recht tegenover de diepvries. Waar in het midden mijn merk Provençaalse saus hoort te staan. Tenminste, daar stond die tot voor kort. Voor de zoveelste keer al vandaag scan ik het rek systematisch maar tevergeefs. Mijn ogen speurend naar mijn merk. In opperste concentratie. Zowat alles komt voorbij. Provençal in een tube, in een doorzichtige verpakking. Als wit merk, als huismerk, in tien andere merken. Als koude… Read more Op zoek naar Provençaalse saus →
In twee werelden moet ik bestaan. De eerste is mijn ‘kinderlijke’, solitaire, autismewereld. De andere is mijn ‘volwassen’, sociale, neuro-typische wereld. Van nature ben ik in de eerste, maar de tweede heb ik nodig om te functioneren. Op die koord dansen, tussen die twee werelden, is niet eenvoudig. Deze werelden ontmoeten elkaar niet, ze botsen voortdurend, binnen en buiten mij. Autisme mag dan niet levensbedreigend zijn, het is wel bedreigend voor de kwaliteit van mijn bestaan. – Cliff Meloy in ‘Life & Spectrum’ (CIPP, 2013)
Nog voor ik wist van autisme, en in aanraking kwam met mensen met vastgesteld autisme, viel het me op dat zoveel aspecten van autisme zo goed bij mij pasten. Nochtans had ik lange tijd niet durven denken of overwegen dat ik binnen het autismespectrum zou vallen. Ik ging immers door met het leven met het gedacht dat het normaal was dat het leven zo verdomd moeilijk was en iedereen moest lijden. Stilaan kwam ik te weten dat ik erg gevoelig was. Dat ik veel gevoeliger dan anderen reageerde op de… Read more Een bijzondere naam voor rare gewoontes →
Om goed met mensen om te gaan hoef je geen specialist te zijn. Toch zijn er weinig mensen die het echt goed kunnen. De meeste mensen voelen omgangsverlegenheid bij wie niet tot hun directe wereldje hoort. Sommigen voelen gewoonweg afkeer, uiten af en toe tekenen van walging of misprijzen. Weinig mensen lijken er mee om te kunnen of het in de hand te houden. Zelf ervaar ik het dagelijks zeer uitdrukkelijk. Zowel in de openbare als de virtuele ruimte. De hedendaagse kunst van het verwijten Zelden is de kunst van… Read more Genieten van verwantschap →
Vandaag is Wereld Autisme Dag. Autisme komt in 2013 meer dichtbij maar blijft tegelijk zo veraf. De relaties tussen mensen met en zonder autisme zijn daarbij vaak al eens gespannen.… Read more Wereld Autisme Dag 2013 →
Ieder van ons heeft elk een unieke invulling van wat we verstaan onder een goed leven. De enige manier om dat echt van elkaar te weten is volgens mij met iemand zo onbevooroordeeld mogelijk in gesprek te gaan. Meestal een goede verstandhouding Omdat de meeste mensen dezelfde manier van informatieverwerking hebben, lukt dat vrij goed. Zo goed dat er theorieën en ideeën rond bestaan wat het leven goed en minder leefbaar maakt. Zoals er ook een zekere consensus bestaat over wat in situaties en sociale contexten hoort en wat niet,… Read more In gesprek gaan over goed leven →
Tistje 