Elke, die les geeft op een kunstacademie, volgt al een tijdje mijn blog, en vraagt me of ik kan verwoorden welke verhouding autisme en poëzie met elkaar hebben. On deze blog probeer ik genuanceerd daarop te antwoorden.
Tom, autistische lezer van deze blog, vraagt me hoe hij het advies van zijn beste vriend om meer cafépraat te oefenen, kan interpreteren. En hoe hij daar aan zou kunnen beginnen. Ik probeer zijn vraag genuanceerd te beantwoorden vanuit eigen kennis en ervarign.
Uitgenodigd op het welkomstontbijt als nieuwe inwoner van het dorp waar ik nu woon, besloot ik samen met mijn liefste te gaan. De inschrijving en het verloop verliep zoals we dachten iets anders dan we ons hadden voorgesteld. In deze blog een verslagje van deze sociale situatie.
Welk tegengif bestaat er voor autisme, vraagt Lina, moeder van een kind met autisme en ex van een moeilijke man met autisme. Ik probeer deze vraag genuanceerd te beantwoorden.
Elke woning heeft eigen rituelen die het opdringt aan de bewoners. In het gebouw waar ik sinds kort woon, zijn er veel van. In deze blog beschrijf ik het ritueel dat op vrijdag rond half vijf begint en te maken heeft met een elektricien die de code ‘Louise’ interpreteert als een noodsituatie, en reden om te komen.
Het onheil dat op een vrijdag de dertiende zoals vandaag in de lucht hangt mag er wat mij betreft blijven hangen. In deze blog beschrijf ik hoe ik met mijn bijgeloof, in de mate dat ik het heb, omga.
Een volwassen man van een halve eeuw die nog knuffels heeft, eerder dan een huisdier, is dat wel gezond? En is die knuffel een vervanging van een huisdier? En wat als het lief wil dat de knuffel moet wijken? En wat zeg je tegen bezoek? Al deze vragen zijn verweven in deze blog, die begint met het weer waar je geen hond door jaagt.
Wat zeg je vooral niet tegen een autist? Luce, psychotherapeut in wording, stelt me die vraag omdat ze onderzoekt hoe Dr. Google met dergelijke vragen omgaat. Ik probeer genuanceerd te antwoorden op haar vraag.
Tistje 