Bijdragen over autisme, in combinatie met de subcategorieën
Sinds het begin van de lock-down/up is er verandering merkbaar. Niet alleen merk ik nieuwe routines bij mezelf, die ik als een verbetering ervaar, maar ook bij andere mensen merk ik een toenemende onderlinge steun en creativiteit om het leven zo aangenaam mogelijk te maken. Daarnaast zijn er ook de kleine gelukjes die het leven mooier maken. In deze blog ga ik daar op in.
Samen leven met covidioten, in deze tijden, zonder geïsoleerd te raken, het is niet altijd even eenvoudig. Hoe ik de voorbije dagen heb meegemaakt probeer ik deze blog kort weer te geven.
De voorbije dagen kwamen er regelmatig vragen in mijn mailbox over hoe ik als persoon met autisme met de ‘blijf thuis’-oproep omging. In deze blog probeer ik daar een antwoord op te geven vanuit mijn ervaringen.
Wat vinden kinderen met autisme het leukst aan zichzelf, Waar zijn ze volgens zichzelf absoluut het best in en Waar beleef je het meest plezier aan … het zijn in deze tijden misschien wel goede vragen. Vragen die aan bod kwamen in een recent onderzoeksartikel, waarvan ik in deze blog de essentie probeer te beschrijven. Ter inspiratie of als lectuur.
Sociale afstand en sociale onthouding zijn, net als de juridische term ‘lockdown’, de laatste weken en dagen in het nieuws gekomen. Ze worden online ook steeds vaker met autisme geassocieerd, en mensen met autisme laten weten dat ze zich nu eindelijk normaal voelen. In dit artikel probeer ik dat te nuanceren en probeer ik enkele ervaringen, gedachten en gevoelens van mezelf daartegenover te verwoorden.
Een terugkijkje op de voorbije week toen de beschermingsmaatregelen tegen de verspreiding van #Covid19, zonder medische of overheidsinformatie, louter vanuit eigen beleving.
Een verhaal over het coronavirus, een heel actueel thema, waarin ik probeer te beschrijven hoe ik de berichtgeving, de maatregelen die genomen worden, de reactie van mensen ervaar, hoe ik daar mee om ga. Wat helpt, wat moeilijk of onduidelijk is. Welke tips voor mij nuttig zijn (geweest). Op vraag van de Vlaamse Vereniging Autisme maakte ik deze blog.
Leesverslag van ‘Gewoon een beetje anders dan de rest … een lees – en werkboek voor kinderen met autisme en hun omgeving’ (Aldo, 2020) van Eva Van der Linden. ‘Gewoon een beetje anders dan de rest’ is een voorlees – of samenleesboek voor kinderen van zes tot twaalf jaar, met onder andere een inlevingsverhaal over een kind met autisme. Het verhaal van Stan wil een inkijkje geven in het dagelijks leven van een kind met autisme. Doorheen het boek wordt duidelijk dat dit vooral een leidraad is, om tot een ontspannen gesprek te komen, om tot meer (zelf) inzicht te komen en autisme bespreekbaar te maken. Iedereen met autisme is immers anders, en dat is iets dit boek waar maakt.
Tistje 