Bespreking van het interview van Anke van Puijenbroek, autistische auteur van ‘Spoor ik wel? : een kijkje in het hoofd van een autist’ (Boekscout, 2019) in Dag Allemaal, van 6 augustus 2019
Als ik op een zonnige terrasje, op het openbaar vervoer, bij de kapper of elders over autisme hoor praten, lijkt het of iedereen zijn of haar pedagogisch diploma van de Google Universiteit of van sociale media heeft. Sociale media lijken dan ook een ontmoetingsplaats rond autisme te zijn/worden. In deze blog vraag ik me af welke gevolgen dat heeft, zowel voor de informatie als voor de gebruikers.
Dat mensen met autisme creatief zouden kunnen zijn, is niet zo vanzelfsprekend. Zeker niet als je slechts sporadisch met autistische personen in contact komt. Toch ben ik zelf vaak creatief genoemd. In deze blog vraag ik me af of dat wel klopt, wat creativiteit precies is, en hoe de link tussen autisme en creativiteit volgens mij in elkaar zit.
Heb je er wel eens over nagedacht wat jouw ‘beste kant’ is? Telkens er een stukje tekst of interview van mij verschijnt in een tijdschrift, krijg ik die vraag. U denkt misschien dat ze interesse hebben in mijn talenten. Meestal is dat niet het geval. Het heeft meer met mijn lichaam te maken. Hoe dat zit, en hoe ik erop reageer, leest u in deze blog.
Lui fruit, het is op zwoele zonovergoten zomerdagen als deze iets dat verkwikkend is, maar wat is het precies, en welke ervaringen heb ik er zelf mee. Een tekstje rond dit voedsel dat een van mijn favorieten is.
Francesca Happé en Sue Fletcher-Watson stellen zich vier vragen over de toekomst van autisme in samenleving en onderzoek, in hun boek ‘Autism: a new introduction to psychological theory and current debates’, 2nd Edition (Routledge, 2019)
Van Louise, een natuurarts, kreeg ik de vraag hoe ik sta ‘tegenover de inwerking van astrologische kracht op een autistische handicap’. In deze blog probeer ik daar vanuit eigen ervaring en zo genuanceerd mogelijk op te antwoorden.
Een uitspraak/cliché over mensen met autisme die wel eens geciteerd wordt komt uit De Volkskrant van enkele jaren geleden: “De autist is met zijn houten hoofd en onverstoorbaarheid zo heerlijk rustig, standvastig en eenvoudig”. In deze blog plaats ik daar enkele kanttekeningen bij (zonder te tekenen, weliswaar).