Nummer 72 in de reeks 1000 vragen aan jezelf met vragen als welke beslissing ik liever nooit zal moeten maken, wanneer ik voor het laatst een dag heb verkwist, wat ik vandaag het liefst niet gedaan had, welk boek ik de voorbije dagen aan het lezen ben, hoeveel tijd ik op een gewone dag buitenshuis besteed, hoeveel ‘me time’ ik belangrijk vind in mijn dag, hoe proper het in mijn woning is op een schaal van 1 tot 10, wat ik het merendeel van de dag met mij meedraag behalve mijn kledij, en aan welk geluid ik het meest hekel heb.
Kan een rommel –, avond – of jaarmarkt dan zo worden ingericht dat het wel genietbaar zou zijn voor wie wat gevoeliger is voor prikkels en (sociale) aanrakingen? Mogelijks wel, schrijf ik in dit artikel over dit soort evenementen, hoe ik het beleef en wat ik gezellig en minder gezellig aan vind.
‘Dat zelf diagnosticeren, zullen we dat gewoon laten?’ Martha, een vrouw met ADHD, van Martha in Wonderland, vraagt het zich af in haar meest recente blog. De aanleiding is dat ze merkt dat mensen aanvankelijk niet verbaasd zijn als ze over haar ADHD spreekt, maar dan vragen of ze ook ‘echt’ gediagnosticeerd is. In deze blog geef ik mijn mening weer over deze stelling.
Een citaat van Judith Newman in ‘Voor Siri: een jaar uit het leven van een autistische jongen’ (Overamstel uitgevers, 2017) over waarom ze dol is op verhalen over briljante figuren uit het verleden waarvan vermoed wordt dat ze autisme hadden.
Nummer 71 in de reeks 1000 vragen aan jezelf met vragen als hoe belangrijk zijn eerste indrukken voor jou? welke drie locaties zouden het belangrijkst zijn mocht je leven verfilmd worden? Welke criteria heb je om contacten toe te laten in je sociale media? Wat kan je vandaag nog veranderen? Hoe intelligent ben je? Welk antwoord heeft je het meest verrast in je leven tot nu toe? In wie heb je een blind vertrouwen? Wat had je nooit gedacht van jezelf dat je zou kunnen? Wat voelt als een warm bad? Wanneer heb je voor het laatst een dag aan het strand doorgebracht?
Kunnen robots goed gezelschap zijn? Het is een van de zogenaamd ‘grote vragen’ die aan bod komen op de website van de televisiezender CANVAS. Met deze blog probeer ik mijn persoonlijk antwoord in woorden om te zetten.
Heb jij voor ogen waar je wil staan over een jaar? Over vijf of tien jaar? Of gaat het allemaal prima zoals het nu is? Af en toe krijg ik dit soort vragen van lezers en mensen die ik nu en dan eens, regelmatig of terloops, ontmoet. In deze blog probeer ik te omschrijven wat ik daarop antwoord en wat dromen voor mij betekenen.
Leesverslag van “De structuur van asfalt” van Hans Leduc (Uitgeverij De Brouwerij, 2018), een aangrijpend autobiografisch verhaal over Hans, een introverte man die zich elke dag na zijn werk als succesvol projectmanager van een bank terugtrekt in de veiligheid en de schijnbare idylle van zijn gezinsleven met zijn vrouw Sarah en zijn zoon Jasper.
Tistje 