Citaat van Lorna Wing gebruikt in een voordracht van Peter Vermeulen (Autisme Centraal) in het kader van een realistische visie op mogelijkheden en beperkingen van mensen met autisme.
Deze wereld is er een waarvan ik de regels maar niet onder de knie krijgt, zegt Marlies Hübner, blogster, vrouw en persoon met autisme in het Hamburger Abendblatt naar aanleiding van een interview over haar boek ‘Verstörungstheorieën’. Ze heeft het over communicatie en de leugenachtigheid van mensen zonder autisme, stereotypes rond autisme, en de hypothetische gesprekken die in haar hoofd spelen telkens ze nieuwe mensen zal ontmoeten. En hoewel autisme zwaar weegt, en geen voordelen heeft, is het volgens haar niet het einde wereld. Je kan er zelfs relatief goed mee leren leven.
Journaliste Hind Fraihi in Het kleine grootouderboek: ode aan oma en opa van Manu Adriaens over haar zoon Liam, met autisme, als een jongen die het leven tot het piepkleinste detail waarneemt, en wat dit voor effect had op haar kijk op de wereld en andere mensen.
A., jongere met autisme, in een reactie op een vraag over autisme in het gezin, in het niet afgeschermde deel van Awel.be: vragensite voor kinderen en jongeren, waarom zij woedeaanvallen krijgt, en dat dit niet opzettelijk gebeurt.
citaat van geerdt magiels uit het boek ‘ingewikkeld: (over)leven met een psychische aandoening’ (Vrijdag, 2016) over de volgens hem succesvolle beweging van destigmatisering van autisme van de afgelopen tien jaar.
Onlangs verscheen in de krant De Standaard een respectvol en informatief interview van zanger Jasper Steverlinck over zijn zoon met autisme, die dermate beperkingen heeft dat thuisonderwijs de beste/enige oplossing bleek. In deze blog bespreek ik het interview vanuit mijn perspectief.
Hebben mensen met autisme buitengewone talenten? Volgens de ene wel, volgens de andere niet. In The New York Times verscheen over dit thema vorige week een opinieartikel van de twee auteurs van een pas verschenen boek hierover: ‘The Prodigy’s Cousin: The Familiy Link between Autism and Extraordinary Talent’. Dat gaat dieper in op wat ‘prodigy’s’ of wonderkinderen zijn, op hun empathie en het mysterie rond hun mogelijkheden (en soms ook beperkingen). Het boek zelf heb ik niet gelezen, het is nog maar pas uit, maar het artikel leverde alvast stof tot nadenken. Daar ga ik op deze blog op in, met de nodige twijfels over het begrip en vragen waarom wij wonderkinderen nodig hebben.
Onlangs kwam Lotte – vrouw met autisme – aan het woord in een interview op Radio 1 (De Bende van Annemie), rond leven met autisme, het beperkt inlevingsvermogen van sommige andere mensen in haar moeilijke situatie, en de plaats van de goedkeuring binnen de euthanasieprocedure in haar leven.