Nummer zeventien in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Over de voorkeur voor bepaalde kleuren, dieren, bloemen of objecten. Hoe ik laat merken dat ik iemand aardig vind. Waarom ik eet. Of ik wel eens dans voor de spiegel. Waarin ik anders ben dan anderen. Waar ik rustig van wordt. Of ik de indruk heb dat anderen me zien zoals ik ben. Wat ik waardeer in mijn partner of beste vriend(in). Of ik liever één-op-één contacten of groepscontacten heb. En wanneer ik het laatst gehuild heb in het bijzijn van anderen.
Vrije lectuur van Mir felt wohl die Empathie : Marvin lebt mit Asperger-Autismus van Angela Horstmann in Kölner Stadtanzeiger van 31 mei 2016 over Marvin (24) die vertelt over hoe hij opgroeide, in het buitengewoon of speciaal onderwijs studeerde en op zijn tiende een diagnose autisme kreeg.
Er is weinig dat ik erg vind. Zeker niet als het op de televisie, op de radio of in de krant verschijnt. Laat staan wanneer het op het internet verschijnt. Toch niet als het over actualiteit gaat. Niet dat ik er onbewogen bij blijf, maar als ik onrustig wordt is het toch eerder van de reactie dan van de actie. Van die laatste heb ik namelijk alleen informatie via beeld, geluid en horen spreken. Ik was er niet bij en waar ik niet bij was, daar kan ik niets mee. Toch niet als het over actualiteit gaat. Ik raak meer bewogen over de werkelijkheid, de kleine verhalen, een gebeurtenis op straat, een onverwacht moment van menselijkheid.
In de derde aflevering van 1000 vragen aan jezelf dit keer over ‘guilty pleasures’, of het uitmaakt wat anderen van me zeggen, wat mijn favoriete dagdeel is, of ik goed kan koken (en waarom (niet)), of ik een gelukkig kind was, wat mijn droom is en wanneer ik voor het laatst helemaal niets heb gedaan.
Citaat uit ‘In a Different Key: the Story of Autism’ over een film uit 1969 met in de hoofdrol Elvis Presley (de heupwiegende zanger) als arts-psychiater die een meisje met autisme ontmoet in zijn centrum voor kansarmen.
Stern-journalist Christian Ewers in “Der Erstaunliche Karrière eines Autisten, der Frührentner war, bei einem Start-up anheuerte und jetzt von headhuntern gejagt wird” (‘De verbazingwekkende loopbaan van een Autist, die leefde op een arbeidsongeschiktheidsuitkering, bij een opstartend bedrijf aangenomen werd en nu gegeerd wordt door talentzoekers’) (Stern, 17 december 2015) (vrije vertaling uit het Duits en eigen selectie) over der ervaringen van een man met autisme in een bedrijf en talenten van mensen met autisme op het internet.
Quote van Jasper Wagteveld, Nederlands ervaringsdeskundige, in een interview op de website van IQ Coaches Nederland, over te weinig nuance in de beeldvorming rond autisme in onze samenleving
Meisjes met autisme. Sommige mensen, zelfs zij die beter zouden moeten weten (vanuit hun opleiding), denken dat het niet kan. Toch zijn er duizenden meisjes en vrouwen met autisme in Vlaanderen. De Canvas-serie ‘Girls with autism’ toont hoe Engelse meisjes met autisme (en andere beperkingen) op een kostschool leven. Als man met autisme zag ik deze documentaire.
Tistje 