Een samenvatting van een interview met schrijfster Rudy Siimone, onder andere bekend van Aspergirls, verschenen op de blog Everyday Aspie. In het interview vertelt Simone hoe ze haar autisme ontdekte, hoe belangrijk een erkenning is door een deskundige en roept ze vrouwen met autisme op zich meer uit hun comfortzone te komen (en hun ervaringen met elkaar te delen).
Lynn Hart in Ik ben wie ik ben en ik doe wat ik doe: mijn leven met autisme (Purple Submarine, 2016) over de manier waarop haar de diagnose autisme is meegedeeld, en de bewering dat als ze in Afrika had gewoond ze waarschijnlijk geen problemen zou gehad hebben.
Waarom autisme niet het enige verhaal is dat over mij (als mens met autisme) verteld kan worden. Waarom het eerder logisch is dat ik mijn autisme zelf niet ervaar, mogelijks niet kan ervaren. Welke reis ik heb afgelegd in de omgang met (mijn) autisme. Wat voor mij uiteindelijk het belangrijkste is. Dat leest u in deze blog.
Janneke van Bockel in Uitlegmoeder: leven met een tiener met autisme (Lannoo, 2016) over haar tienerdochter met autisme die voor het eerst vriendinnen heeft en hoe ze open spreekt over haar autisme.
Marije van Dongen, Nederlands (ervarings)deskundige autisme, in haar boek ‘Dramaqueen of gewoon autisme: mijn leven voor en na de diagnose’ over het ‘wij’ en ‘zij’ tussen mensen met en zonder autisme, en termen als ‘autist’ om mensen met autisme te benoemen.
Lies Wenselaar (kinder – en jeugdpsychiater) in Integrale hulpverlening aan ouder met psychiatrische en/of verslavingsproblemen en hun kinderen: een praktisch handboek voor de hulpverlener (Bohn Stafleu van Loghum, 2015) over hoe een kind een ouder met autisme mogelijks aanvoelt en welke rol de (laattijdige) diagnose daarin kan spelen.
De samengevatte reactie van een familielid van iemand met autisme die ik opving toen een man kreeg te horen dat een familielid dat hij goed meende te kennen autisme had.
Fragmenten uit het één van de twaalf verhalen, dat van Vincent, uit het Zoekende zonen: als twintigers het spoor kwijtraken van Inge Delva (Van Halewyck, 2015) dat de moeite waard is om te lezen. Het verhaal van Vincent wordt verteld door zijn (alleenstaande) moeder, tevens ouder van 2 dochters zonder autisme.