Spring naar inhoud

Tag: diagnose

Op een (mooie) dag …

Op een (mooie) dag krijg je van iemand te horen dat er bij jou een aanzienlijk vermoeden van autisme bestaat. Misschien had je dat vermoeden zelf al, en wordt het nu bevestigd. Maar je wordt ook gevraagd of je het zou zien zitten om doorverwezen te worden. Naar een multidisciplinair team voor een diagnostisch onderzoek. Maar je weet niet wat je je daarbij mag voorstellen. En of je daar wel op zou ingaan. Er zijn niet veel mensen met wie je om raad kan of wil vragen. Uit vrees voor… Read more Op een (mooie) dag …

Teveel, te weinig, net genoeg …

“Beter te weinig ondersteuning dan teveel want dat is betutteling.” Daar ben ik het in zekere mate mee eens. Beter beperkte goede ondersteuning dan teveel ondersteuning die het leven ongevraagd of ongewenst van mij overneemt. Natuurlijk heb ik een bloedhekel aan mensen die mij behandelen als een klein kind, problematisch geval of iemand die geen keuzes kan maken. Maar te weinig ondersteuning – zodat mijn leven alleen nog bestaat uit geworstel, depressie en conflicten – is ook niet goed. Veel mensen hebben op dit moment geen of te weinig ondersteuning.… Read more Teveel, te weinig, net genoeg …

Autistischer of meer mezelf dan ooit?

De jaren na de diagnose leek ik autistischer dan ooit. Dat kwam omdat ik mezelf meer mocht zijn. Ik bleek ineens ook veel minder te kunnen en aan te kunnen. In feite was niets veranderd. Alleen hield ik nu rekening met mezelf. Voor anderen een vaak moeilijk te verteren iets. Ik kon het vroeger toch immers ook altijd, waarom nu dan opeens niet? Wat ze vergaten, was dat ik het vroeger ook niet kon maar wel deed, met alle slopende gevolgen van dien. Maar dat zagen mensen niet. Dat ik… Read more Autistischer of meer mezelf dan ooit?

Alleen op de slaapkamer

‘Neem uw kind mee naar de slaapkamer. Laat het daar alleen. Verlaat de kamer. Sluit de deur achter u. En zie, de tekenen van autisme in uw zoon of dochter zullen verdwenen zijn.’ Het leest misschien als een fragment uit een of ander antiek pedagogisch boek waarin ouders ietwat dubieus uit de verf komen. Toch komt het uit de ‘Hulpgids’ van autismedeskundige Tony Attwood. In het hoofdstuk rond sociaal inzicht en vriendschap, waar het citaat aan vooraf gaat, stelt Attwood dat mensen met autisme, als ze alleen zijn, geen beperkingen… Read more Alleen op de slaapkamer

Een vermoeden van … wat nu?

Hoe maak ik autisme bespreekbaar bij mensen die niet gediagnosticeerd zijn? Dat is de (interessante) vraag die een zekere Cornutus stelt in een reactie bij de poster ‘focus op talenten’. Een vraag die ik overigens al vaker ben gesteld. Bij een gezellige babbel met een glaasje bubbels na voordrachten. Tijdens telefoontjes met doodgewone mensen (zonder autisme) die weten dat ik hier en daar wel eens wat schrijf over autisme. Oom aan de drank, hyperalerte schoondochter, bizarre collega … De vraag gaat dan meestal over hun schoonvader. Of over de ietwat… Read more Een vermoeden van … wat nu?

Ervaring die in beweging zet

In Ervaringsuitwisseling die in beweging zet wordt Cis Schiltmans, actief in de Vlaamse Vereniging Autisme, geïnterviewd rond initiatieven binnen de VVA om ervaringen te delen. Het interview kadert in een bundel rond ervaringsdeskundigheid van personen met een handicap uitgegeven door Gelijke Rechten voor Iedere Persoon met een Handicap (GRIP vzw). Ervaringsdeskundigheid, een ruim begrip Om te beginnen wordt ervaringsdeskundigheid zeer ruim opgevat binnen de VVA. Het is een heel persoonlijke deskundigheid, die heel divers is en dus niet zomaar te enten op een ander mens. Ervaringsdeskundigheid reikt van het aanvoelen… Read more Ervaring die in beweging zet