Spring naar inhoud

Tag: diagnose

Dromen van (ont)groeien

Iedereen mag dromen. Zo de droom, zo de aard van het beestje. Waar de ene zich een leven vol zoet goed wenst, mag ’t voor de ander zoetzuur of met paprika. Sommige mensen dromen van voorspelbaarheid, andere van de tijd van toen. Of van een zelfhulpgroep voor mensen zonder diagnose. Zonder beperkingen Zo heb je mensen die aan hun autisme hun identiteit ontlenen en mensen die kranten en websites afzoeken op titels als ‘autisme ontgroeit’. Zelf leef ik in een fragiel evenwicht tussen beide. Hoewel: mocht ik ‘veranderd’ wakker mogen… Read more Dromen van (ont)groeien

De factor Moeder

Soms kan een moeder van iemand met autisme heel erg geïntegreerd zijn in mij. Ze herkent bepaald gedrag van mij in haar kind. Ze vraagt zich af of haar kind als volwassene zo zal zijn als ik. Ze wil weten of haar zoon met de auto zal kunnen rijden en zal werken … zoals ik. Ze wil weten of haar zoon carrière zal maken, zal trouwen en vader zal zijn … anders dan ik. In zekere zin hoopt ze dat haar kind het even goed doet als ik. Hoewel ze… Read more De factor Moeder

Andermans twijfel

Mensen uit de omgeving die twijfelen aan een (autisme)diagnose, erkennen vooral dat het beeld dat zij hebben van (mensen met) autisme niet overeenstemt met hoe de persoon in kwestie op hen overkomt wanneer ze in zijn of haar gezelschap zijn. Wie zegt dat iemand met autisme ‘toch wel veel kan voor een autist’, die een autistisch persoon creatief en aangenaam vinden, geeft zichzelf misschien een goed gevoel omdat die de ander denkt te ont-pathologiseren, door (gemeend of geveinsd) te duiden op talenten. Terwijl ieder mens talenten heeft. De uitspraak ‘je… Read more Andermans twijfel

Een volgende dag …

Af en toe sturen lezers van deze blog boeiende reacties door. Sommige herschrijven het artikel hoe het zou moeten zijn (volgens hen). Erg lovenswaardig. Ik lees ze allemaal, en reageer soms terug. Soms raad ik hen aan zelf een blog te beginnen. En soms gebeurt dat ook. Op mijn vorig stukje ‘op een (mooie) dag’ kwam een reactie binnen van Mar, van Autiweg, en de boeken ‘Autiweg’ en ‘Autisme, een slecht passend jasje …’. Niet de eerste de beste dus. Daar wil ik dus graag een uitzondering voor maken. En… Read more Een volgende dag …

Op een (mooie) dag …

Op een (mooie) dag krijg je van iemand te horen dat er bij jou een aanzienlijk vermoeden van autisme bestaat. Misschien had je dat vermoeden zelf al, en wordt het nu bevestigd. Maar je wordt ook gevraagd of je het zou zien zitten om doorverwezen te worden. Naar een multidisciplinair team voor een diagnostisch onderzoek. Maar je weet niet wat je je daarbij mag voorstellen. En of je daar wel op zou ingaan. Er zijn niet veel mensen met wie je om raad kan of wil vragen. Uit vrees voor… Read more Op een (mooie) dag …

Teveel, te weinig, net genoeg …

“Beter te weinig ondersteuning dan teveel want dat is betutteling.” Daar ben ik het in zekere mate mee eens. Beter beperkte goede ondersteuning dan teveel ondersteuning die het leven ongevraagd of ongewenst van mij overneemt. Natuurlijk heb ik een bloedhekel aan mensen die mij behandelen als een klein kind, problematisch geval of iemand die geen keuzes kan maken. Maar te weinig ondersteuning – zodat mijn leven alleen nog bestaat uit geworstel, depressie en conflicten – is ook niet goed. Veel mensen hebben op dit moment geen of te weinig ondersteuning.… Read more Teveel, te weinig, net genoeg …

Autistischer of meer mezelf dan ooit?

De jaren na de diagnose leek ik autistischer dan ooit. Dat kwam omdat ik mezelf meer mocht zijn. Ik bleek ineens ook veel minder te kunnen en aan te kunnen. In feite was niets veranderd. Alleen hield ik nu rekening met mezelf. Voor anderen een vaak moeilijk te verteren iets. Ik kon het vroeger toch immers ook altijd, waarom nu dan opeens niet? Wat ze vergaten, was dat ik het vroeger ook niet kon maar wel deed, met alle slopende gevolgen van dien. Maar dat zagen mensen niet. Dat ik… Read more Autistischer of meer mezelf dan ooit?

Alleen op de slaapkamer

‘Neem uw kind mee naar de slaapkamer. Laat het daar alleen. Verlaat de kamer. Sluit de deur achter u. En zie, de tekenen van autisme in uw zoon of dochter zullen verdwenen zijn.’ Het leest misschien als een fragment uit een of ander antiek pedagogisch boek waarin ouders ietwat dubieus uit de verf komen. Toch komt het uit de ‘Hulpgids’ van autismedeskundige Tony Attwood. In het hoofdstuk rond sociaal inzicht en vriendschap, waar het citaat aan vooraf gaat, stelt Attwood dat mensen met autisme, als ze alleen zijn, geen beperkingen… Read more Alleen op de slaapkamer