Spring naar inhoud

Tag: hulpverlening

Wat belet mij om mezelf te zijn?

‘Het is vooral de maatschappij die het mij als persoon met autisme moeilijk maakt om mezelf te zijn.’ Je kan bij die stelling veel vraagtekens plaatsen, maar ze komt vaak terug op virtuele fora waar mensen met (een vorm van) autisme actief zijn. Je kan, net als een vroegere psychiater van mij, ook heel wat bezwaren hebben tegen het virtuele. Dat die mensen die op die fora en blogs actief zijn niet echt bestaan. Dat het schimmen zijn, geen subjecten met een mening, onvolwassenen, die hun kinderachtige weerstand spuien op… Read more Wat belet mij om mezelf te zijn?

Een soort voorzichtige traagheid

Er zijn voor de ander, alles draait om de goede en nabije relatie (veel meer dan om het kost wat kost wegpoetsen van problemen), om zorg, om de waardigheid van de ander, om de basale act van erkennen, zodat de ander – hoe gek, hoe anders ook – voluit in tel is, om wederzijdsheid (van hartelijkheid tot strijd), om alledaagse werkvormen, om verhalen, om nauwgezette afstemming op de leefwereld, om de wil de ander uit te graven, het beste van zijn of haar mogelijkheden waar te laten worden en niemand… Read more Een soort voorzichtige traagheid

Een passioneel gevoel voor het potentiële

Meer dan gedacht wordt, zijn er mensen met autisme die het behoorlijk goed redden In het leven. Soms met beperkte en soms zelfs zonder ondersteuning buiten hun eigen kring of omgeving. Voor hen heb ik heel wat respect, zeker omdat je hen niet vaak hoort, tenzij om een genuanceerde bijdrage te leveren. Binnen die groep zijn er natuurlijk ook mensen die het graag goed zouden redden, en er alles aan doen om de schijn hoog te houden. Door het op anderen af te schuiven, mede-autisten die wel ondersteuning zoeken uitmaken… Read more Een passioneel gevoel voor het potentiële

Autisme in bolletjes

Leesverslag van Autisme in Bolletjes van Peggy Royackers (Acco, 2013), een praktijkgids wil zijn voor hulpverleners die in contact komen met mensen die zich onbegrepen voelen door onze samenleving.

Enige echte hulp?

De enige echte hulp voor volwassenen met autisme komt van andere mensen met autisme. Een krasse stelling en niet zo eenvoudig te beantwoorden. Ongemakkelijke stellingen Ze verscheen onlangs in het tijdschrift van Autisme Centraal en is aangebracht door iemand met autisme. In een rubriek waar stellingen als ‘Je kan pas vooruit als je je autisme aanvaardt‘, ‘Zoveel mogelijk mensen moeten weten dat je autisme hebt, dus vertellen maar’ en ‘Als je autisme hebt, moet je op tijd je toekomst plannen’ al de revue passeerden. De intentie van dit soort stellingen… Read more Enige echte hulp?