Nummer eenenveertig in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Over wat ik over sla in de krant, wat ik doe met (mijn) grijze haren en wat er op de meest recente foto op een van mijn sociale media staat. Ook of ik liever op de voorgrond of op de achtergrond sta, of ik liever een briefje van vijf euro zou vinden op straat of mijn sokken die ik dringend nodig heb, en of ik liever nooit meer in de opstopping zou staan of het nooit meer koud hebben. Tot slot voor welk televisieprogramma ik mezelf graag zou opgeven, hoe ik mijn boterham het liefst beleg, als ik zou mogen kiezen als ik op een onbekende plaats zou ontwaken of dat het midden van de woestijn zou zijn of het midden van een onbekend plas water in een roeibootje, en hoe amicaal ik eigenlijk ben.
Vandaag bestaat Tistje.com negen jaar. In dit artikel een terug – en vooruitblik. En een minerale toost uitbrengen op negen jaar noeste arbeid à rato van 9 uur per week. Niettemin toch heel wat om fier over te zijn.
Een greep uit de zeer uiteenlopende, positieve en minder positieve reacties die ik via mail en diverse sociale media ontving over mijn blog …
Elke mens met een beetje geld en wat verstand heeft een buitenverblijf, een pied-a-tèrre of een plek, ergens aan het water of in de bergen. Zodanig afgelegen dat ze niet te vinden is op kaarten. Of zo ving ik toch ooit ergens op. Maar aangezien ik een blogger ben, is mijn (autisme-arme) buitenverblijf op Tumblr. Kom gerust eens langs op Tistje.tumblr.com.
“Nu zit je als het ware ‘met je bloot gat in de etalage’”. Die sappige wijsheid deelde een kennis met mij toen ik jaren geleden mijn eerste stapjes zette in de wondere wereld van de sociale media. Over de aandoening van sommige mensen om met zo weinig mogelijk textiel zoveel mogelijk in die etalage te kruipen, ga ik het niet hebben. Wel over omgaan met kwetsbare informatie in sociale media en over (het tekort aan) zorgvuldigheid van organisaties in de omgang met dezelfde informatie.
Volgens mij is het zeker niet zo dat iedereen uit is op vrienden of vriendschap. Of toch niet bewust in de zin dat ze er systematisch naar op zoek gaan.… Read more ‘Wat is een ‘foute’ vriend(in)?’ →
Mensen met autisme zijn goed in het testen van software en spelen van computergames. Het zou natuurlijk leuk zijn mocht er ook nog bij verteld worden dat mensen met autisme nog iets anders kunnen. Eerder dan weeral te vervallen in veralgemening, ten koste van veel talent dat verloren gaat.
Mensen lijken te leven bij gratie van onderscheiding. Ofwel tegenover een ander. Wat start bij een (poging tot) vergelijking, en eindigt bij het gebruik van overtreffende symboliek of taal. Ofwel tegenover zichzelf. Wat start bij observatie en registratie van prestaties en eindigt in de gedachte dat er niets nieuws meer is onder de zon. Evolutieangst? Onlangs vroeg iemand met autisme (Bert voor de vrienden) me – het klonk een beetje wanhopig – waarom hij steeds weer moest evolueren en het liefst nog uitblinken. Al jaren vielen allerlei mensen hem daarmee… Read more Bij gratie van onderscheiding →