Ann M. Martin in How to look for a Lost Dog (Usborne Publishing, 2016) over het scherp gehoor van het hoofdpersonage, Rosie, Eigen vrije vertaling. Over de vriendschap van een meisje met autisme dat gek is op homonymen en dieren.
Een greep uit de zeer uiteenlopende, positieve en minder positieve reacties die ik via mail en diverse sociale media ontving over mijn blog …
Een kort leesverslag van The Autism Spectrum Guide to Sexuality and Relationships (Jessica Kingsley, 2016) van Emma Nugent Goodall, Wenn B. Lawson (Voorwoord) en Jeanette Purkis (Voorwoord), een boek over intimiteitsbeleving en seksualiteit binnen liefdes – maar ook andersoortige relaties.
De negende in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Over wat ik zou doen mocht ik lange tijd in de gevangenis, waar ik vroeger blij van werd, in welke kledij ik me mooi voel, wat er op mijn nachtkastje ligt, hoe geduldig ik ben, wie mijn gevallen held(in) is, of er foto’s op mijn gsm staan waarmee iemand me zou kunnen onder druk zetten, hoe ik me oppep na een rotdag en of ik graag mediteer.
De zevende in de lange reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Over leven na de dood, op wie ik zoal boos ben, het gebruik van het openbaar vervoer, of ik geworden ben wat ik vroeger droomde te worden, wat me verdriet doet, welke eigenschap ik het meest waardeer in mijn lief, wat mijn grootste (hier: belangrijkste) aankoop is geweest, of ik mensen een tweede kans geef en of ik veel vrienden heb. Kortom, alles wat u niet in de roddelbladen kon lezen (wegens volstrekt onbelangrijk), komt u hierna te weten.
Janneke van Bockel in Uitlegmoeder: leven met een tiener met autisme (Lannoo, 2016) over haar tienerdochter met autisme die voor het eerst vriendinnen heeft en hoe ze open spreekt over haar autisme.
Volgens mij is het zeker niet zo dat iedereen uit is op vrienden of vriendschap. Of toch niet bewust in de zin dat ze er systematisch naar op zoek gaan.… Read more ‘Wat is een ‘foute’ vriend(in)?’ →
Toen ik in de twintig was, raakte ik bevriend met een man met autisme. Hij was op zijn zevende beginnen spreken, lachte vooral om wat niet grappig leek en trok zich niets aan van omgangsregels of beleefdheid. Hij was zeer rationeel, methodisch en kon sneller dan wie dan ook berekenen welke personen een fortuin op de beurs hadden verdiend. Hij had een fotografisch geheugen en had een mooie verzameling kunst bijeen vergaard. Toen ik hem eens bezocht op een weekend, liet hij een cd van Philip Glass onafgebroken spelen –… Read more Geen aanstellerij →
Tistje 