Spring naar inhoud

Tag: vrouw

Lydia’s weg

In deze blog een vrij vertaald en aangevuld verhaal dat verscheen in The Wall Street Journal, een Amerikaanse krant, over de weg die een vrouw met autisme aflegde van haar 2de tot haar 21ste, toen ze haar diagnose kreeg, en wat er na de diagnose gebeurde.

‘Aan het verkeerde eind van de telescoop’

Fragment van Jason Horsley in ‘Seen and Not Seen: Confessions of a movie-autist’ (John Hunt Publishing, 2015) waarbij de auteur over zichzelf schrijft hoe hij op veertig zijn vrouw met autisme heeft leren kennen en hoe hij dankzij haar zichzelf van zijn autisme is bewust geworden, en wat dat inhoudt.

Vijf vragen aan … Roos (vrouw met autisme)

Het is wat vreemd om je eigen liefste te interviewen. Na wat overweging, en op haar eigen vraag, heb ik het interview toch laten doorgaan. In dit interview spreekt Roos vooral als vrouw met autisme vanuit eigen ervaringen. Over hoe de impact van onbegrip voor het anders-zijn, een (laattijdige) diagnose en (goede) ondersteuning en andere thema’s.

‘Eigenlijk lijkt me dat wel fijn’

Dokter Visser bladert energie door haar papieren. ‘Vorige keer hebben we het al even gehad over het gebrek aan vooruitgang in je behandeling’. Argwanend besef ik dat ik haar nog nooit zo vrolijk heb gezien. ‘Omdat je ondanks de antidepressiva weer afwisselt met periodes waarin je je gevoel uitschakelt, hebben we binnen het behandelteam het plan opgevat om een psychologisch onderzoek op te starten om te kijken of er niet sprake is van …” Fijn dat ze me uitlegt hoe slecht het met me gaat, maar dat had ik zelf… Read more ‘Eigenlijk lijkt me dat wel fijn’

Een verhaal over autisme en seks

Ten slotte een verhaal over autisme en seks. Een autistische vrouw heeft een verhouding die algauw uit raakt. Op de vraag waarom antwoordt ze: ‘We waren samen naar de bibliotheek geweest, we hadden samen bij Hardee’s gegeten en we waren samen naar de film gegaan. Zodoende hadden we alles gedaan wat we samen konden doen, en nu wordt het tijd om een andere verhouding te beginnen.’ Ik ken nogal wat van autisten Herman De Coninck in ‘De Vliegende Keeper: essays over poëzie’ (De Arbeiderspers, 2011)