Autisme outen is een van de manieren voor autistische personen om met uitdagingen op het werk op langere termijn beter om te kunnen en aan de slag te blijven. Een recent onderzoek stelt dat bekend maken van autisme veel verschillende uitkomsten heeft. In deze blog een samenvatting en kritische bedenkingen.
1000 vragen aan jezelf nummer 95 met vragen als hebt u als eens overwogen om te emigreren, doe je iets bijzonders voor dieren, wat is je grootste prestatie tot nu toe, wat heeft je recent bang of boos gemaakt, praat je wel eens met je huisdier, waarover zou je meer willen weten, wat vind je het moeilijkste in de liefde, wat was uw ergste baan ooit, welke zin die mensen tegen je zeggen zou je liever niet meer horen en wat treffen we aan op je badrand.
Onlangs volgde ik een webinar ‘Floreren op de werkvloer met autisme? Dat kan’ met Dr. Jarymke Maljaars (KU Leuven), die onderzoeker doet naar autisme en werk. In deze blog probeer ik van het soms wat chaotische webinar een overzichtelijke samenvatting te geven.
Lucas Declercq (21), man met autisme, over hoe hij zijn autisme ziet als tuinaanlegger, in ‘Anders zijn is helemaal geen nadeel’ in De Krant van West-Vlaanderen, 26 maart 2021
Leesverslag van ‘Onzichtbaar onvermogen: een kijkje in het leven van een autistische vrouw’, van Evelien Tersteeg, uitgegeven bij uitgeverij Hogrefe in 2020.
Als maatschappelijk assistent is Brent al twee decennia actief in een dienst die mensen met een beperking begeleidt naar (een nieuwe) werkvloer waar ze hun talenten (bij voorkeur betaald) kunnen botvieren. Naar aanleiding van een recent project waar hij aan meewerkt, zou hij graag van mij weten wat mijn droombaan is, of wat er zou moeten gebeuren waardoor mijn huidige werk een droombaan zou zijn. In deze blog probeer ik daar een genuanceerd antwoord op te geven vanuit mijn ervaringen en gedachten.
Een jaar of zeven geleden, in juli van 2013, kwamen Sophie en Kaat, twee jonge vrouwen die werkten aan een project van mensen met lijdensdruk die iets positief maakten van hun leven, bij mij op bezoek. Sinds kort is dit interview uit embargo gekomen, en mag ik het op mijn blog zetten. Sommige ideeën zijn misschien wat voorbijgestreefd, en uiteraard ben ik veranderd, maar ik laat het hier graag nog eens langskomen. Sophie is helaas reeds overleden, en Kaat woont in het verre Samoa.
Op een Australisch online congres begin oktober sprak Temple Grandin, een Amerikaanse vrouw met autisme, rond het thema ‘familiale – en gezinsondersteuning van mensen met autisme’. Daarin pleit ze vooral al van vroeg in de kindertijd kansen bieden om grenzen te verleggen, vertrekkend vanuit wat mensen met autisme graag en vaak doen, en hen ertoe aanzetten buiten hun vertrouwde omgeving te komen. Ook elementaire beleefdheid aanleren en al vroeg klusjes uitvoeren, vindt Grandin erg belangrijk. In deze blog een impressie van de bijdrage van Grandin op dit online congres.
Tistje 