NL: Ik ben Sam, ervaringswerker autisme / autismeambassadeur Sterkmakers in Autisme, en ben onder andere actief bij de Vlaamse Vereniging Autisme en GRIP vzw.
Ik ben samen met Roos. Daarnaast ben ik gek op schrijven, lezen, observatie, filosoferen, parafraseren, reageren, visualiseren enzo verder.
EN: I am Sam, known as Sam Peeters, known as 'Tistje', and I have been writing about autism in a broad sense since 2008. I am an adult man with autism and above-average intelligence. I have various limitations and disabilities. I live with my partner Roos, who is also intelligent and has autism. I work as an experience worker, for example at the Flemish parent and family association, for GRIPvzw, a civil rights organization advocating for equal rights for people with and without disabilities and have several others collaborations. I have experience in several kinds of support, contexts and both regular and higher education, where I have earned three bachelor's degrees. I have worked in different types of labor and various forms of support, aid, and care. I am also active on social media platforms like Facebook, X/Twitter, Tumblr, and Pinterest under the name 'Tistje'.
Hoe ik aarzelend begin met (de reis naar) een voordracht over mijn autismebeleving maar uiteindelijk eindig in liefde. Een blog ter voorbereiding van een voordracht voor een hogeschool waar ik morgen ga spreken.
Of autisme-expertise noodzakelijk is om als autistische persoon, man of vrouw, het gevoel te krijgen dat er naar jou geluisterd wordt, en welke autisme-expertise dat dan wel mag/moet zijn, kan je op je blog daarover iets schrijven?, vraagt Barbara, autistische (trans)vrouw die mijn blog graag leest.
Martha, moeder van een zoon met autisme, vraagt me via mail welke reacties ik als volwassene heb als ik de weg kwijt ben, of als ik ergens verdwaal. Ik probeer vanuit eigen ervaringen en met nuance haar vraag te beantwoorden.
Het is wellicht geen groot nieuws, het heeft misschien niets met autisme te maken, en het komt niet in de kranten. Toch volgen bijna een miljoen mensen op Twitter hoeveel percentage van het jaar al voorbij is. Vandaag hebben we maar liefst 78% van 2022 verbruikt. Help, al zo dicht bij kerst en nieuw, was het eerste dat door mij ging toen ik dat vanmorgen besefte. Het deed me denken over hoe verschillend mensen in mijn omgeving hiermee omgaan, en tijd beleven.
Autistische mensen zijn niet noodzakelijk kwetsbaarder voor criminele invloeden of sneller slachtoffer of mededader, stelt een recent Australisch onderzoek verschenen in het tijdschrift van de Britse National Autistic Society. In deze blog ga ik hier dieper op in en bespreek het onderzoeksartikel.
Bespreking van een onderzoek naar de meest stresserende en aangenaamste ruimtes voor autistische volwassenen door onderzoekers van de Britse universiteiten van Reading en Oxford
Bert, een lezer van mijn blog, woont al tien jaar samen met zijn (autistische) vrouw Felicia. ‘Ik heb echt geen klagen over Fliz. Het enige wat ik vreemd vind is dat ze al zo lang ik haar ken naar dezelfde afleveringen van dezelfde series en naar dezelfde films kijkt. Heeft dat te maken met de moeite met veranderen die autisten hebben? Of is het iets met perfectionisme, volledig willen doorgronden van de plot? Ik heb er niet echt last van, ik probeer haar wel af en toe nieuwe series te doen kijken maar ze blijft precies bij haar oude series plakken. Heb jij een idee of verklaring hoe dat zit? Volgens Lizzy is het gewoon omdat ze die graag ziet en het haar ontspant.’ Vanuit mijn eigen ervaringen probeer ik een genuanceerd antwoord te geven op Bert’s vraag.
Elke dag zin maken, dat is een uitdaging die bij zoveel mensen moeilijk blijkt te verlopen. Ik geef in deze blog enkele voorbeelden hoe ik het probeer te doen.
Tistje 