NL: Ik ben Sam, ervaringswerker autisme / autismeambassadeur Sterkmakers in Autisme, en ben onder andere actief bij de Vlaamse Vereniging Autisme en GRIP vzw.
Ik ben samen met Roos. Daarnaast ben ik gek op schrijven, lezen, observatie, filosoferen, parafraseren, reageren, visualiseren enzo verder.
EN: I am Sam, known as Sam Peeters, known as 'Tistje', and I have been writing about autism in a broad sense since 2008. I am an adult man with autism and above-average intelligence. I have various limitations and disabilities. I live with my partner Roos, who is also intelligent and has autism. I work as an experience worker, for example at the Flemish parent and family association, for GRIPvzw, a civil rights organization advocating for equal rights for people with and without disabilities and have several others collaborations. I have experience in several kinds of support, contexts and both regular and higher education, where I have earned three bachelor's degrees. I have worked in different types of labor and various forms of support, aid, and care. I am also active on social media platforms like Facebook, X/Twitter, Tumblr, and Pinterest under the name 'Tistje'.
Samenvatting van een bevraging bij werkgevers die autistische werknemers in dienst hebben over de motieven om hen aan te werven, de uitdagingen op de werkvloer en de succesfactoren om werk te behouden. Met enkele kritische bedenkingen van mezelf.
Leo is 78 en heeft een aantal autistische jongens in zijn omgeving zien opgroeien tot mannen aan wie hij het haast niet meer ziet. Hij vraagt zich af hoe je zou kunnen zien dat iemand niet langer autistisch is. Zijn vraag probeer ik genuanceerd te beantwoorden.
Lize, lezeres van deze blog, vraagt me of ze als autistische vrouw verpleegkundige kan worden. Ik probeer zo genuanceerd mogelijk te antwoorden.
Negen termen rond autisme zouden volgens recente onderzoeken onder vuur liggen, of in sommige artikelen expliciet vervangen. In deze blog een korte bespreking van elk van deze negen termen.
‘Het is een moeilijke vraag, ik weet het, maar ik stelt ze toch’, begint lezeres Rie haar mail. Rie is al jaren talentcoach maar heeft momenteel een sabbatical. Ze doet tegenwoordig aan ontwikkelingswerk op een eilandje niet ver van Guadeloupe. Een Nederlands gezin dat op bezoek kwam heeft haar verteld over mijn blog. Ze wil graag weten wat het moeilijkste is waar ik ooit in slaagde, en hoe me dat uiteindelijk lukte. Daar probeer ik vanuit eigen ervaringen en met nuance op te antwoorden.
Reactie op een column van de Vlaamse woordfee Maud Vanhauwaert die stelt dat de belangrijkste frustratie van mensen met een beperking is voortdurend te moeten bewijzen dat je het moeilijk hebt.
Heel wat mensen vragen tips hoe een goede (of voor hen de juiste) therapeut(e) te vinden. Af en toe verschijnen tips van al dan niet autistische therapeuten op sociale media. Ik lichtte één ervan (op Twitter) kritisch door.
Johnny, geen lezer van deze blog, mailt me volgende vraag: “Mijn vrouw Lesley, die jouw blog wel leest, stelde voor dat ik mijn ‘probleem’ aan jou voorlegde. Het lijkt of mijn kameraad, die autisme heeft, het veel moeilijker heeft met vertrouwen met anderen, met mensen in ons groepje, dan wij, als normale mensen. Hoe zou dat volgens jou komen? Moet ik dat in het autisme zoeken? Heeft hij iets ergs meegemaakt? En wat kunnen we eraan doen? Hoe kan ik het vertrouwen van mijn autistische kameraad opkrikken? Zou jij daar iets op kunnen schrijven? Ciao!’ Vanuit eigen ervaringen en met nuance probeer ik deze vraag in deze blog te beantwoorden.
Tistje 