Is een zelfdiagnose een oplossing of vooral een vraag, en waarom houden sommige mensen zich veeleer aan een zelfdiagnose en anderen aan een formele diagnose? In deze blog probeer ik daar genuanceerd op in te gaan.
1000 vragen aan jezelf nummer 94 met vragen als hoe reageer je als er iets niet gebeurt zoals hij het had gepland, hoe verhouden je loopbaan, geld, familie, liefde en kennis zich in je leven, welk lichaamsdeel zou je niet meteen missen, zou je liever iemand in het openbaar of ergens afgezonderd kussen, verondersteld dat je herboren zou worden in wat of wie zou dat zijn, wanneer voelde je het voor het laatst plaatsvervangend schaamte, waarom heb je nog niet gedaan wat je al altijd eens had willen doen, wat is het eerste wat opmerkt als je iemand voor het eerst ontmoet, wat is het meest recente opmerkelijke positieve wat anderen voor jou hebben gedaan, en als je potlood an papier zou krijgen, wat zou het eerste zijn dat je zou tekenen.
Leesverslag van ‘Autisme en zintuiglijke problemen’ van Ina van Berckelaer-Onnes, Steven Degrieck & Miriam Hufen
Gregory studeert Sociaal Werk aan een hogeschool en leest al een tijdje mijn blog. Voor zijn scriptie is hij op zoek naar een goede omschrijving van het begrip ‘neurodiversiteit’. ‘Ik vind weliswaar een aantal definities, maar misschien weet jij als persoon met autisme die veel leest wel een omschrijving die mij inspireert.’ In deze blog probeer ik dat met de nodige nuance te doen.
Op Wereldautismedag schreef auteur en student herstelgerichte geestelijke gezondheidszorg Hans Leduc enkele stellingen over autisme en hulpverlening op basis van een onderzoek bij enkele mensen met autisme. In dit blog probeer ik enkele nuances aan te brengen vanuit eigen ervaringen met hulpverlening.
In de NRC verscheen een artikel rond zeven nieuwe inzichten over autisme. In deze blog geef ik een samenvatting en eigen aanvulling.
Lucas Declercq (21), man met autisme, over hoe hij zijn autisme ziet als tuinaanlegger, in ‘Anders zijn is helemaal geen nadeel’ in De Krant van West-Vlaanderen, 26 maart 2021
Norah, lezeres van deze blog en kersvers autismedeskundigen, vraagt me via mail “Ik vind het enorm fascinerend dat een aandoening die toch vrij ingrijpende beperkingen met zich meebrengt door sommigen toch als een ‘superkracht’ wordt gezien. Zie jij jouw autisme ook zo en hoe sta je tegenover mensen die zo’n idee ernstig nemen?’ In deze blog probeer ik een zo genuanceerd mogelijk antwoord te geven vanuit mijn eigen ervaringen