Naast vragen rond ‘boredombusters’ (middelen die verveling verdrijven) of tips om met irritatie om te gaan, is de meest gestelde vraag in mijn mailbox op dit moment: “Zou jij me kunnen zeggen wat jij op dit moment, tijdens deze ‘coronacrisis’ het meest nodig hebt, of welke tips je kan geven aan ouders of mensen met autisme?”. In deze blog probeer ik deze zo genuanceerd mogelijk vanuit eigen ervaringen en observaties te beantwoorden.
In haar lezenswaardig artikel ‘Ik wil dood’ in de vorige editie van Sterk, het tijdschrift van Autisme Centraal, gaat educatief medewerker Jessica Léonard in op dit onderwerp. Ik las het artikel en probeer hierna de hoofdlijnen mee te geven, met enkele bijgedachten vanuit eigen ervaringen en gedachten.
Het is hier zelden zo druk geweest de voorbije drie weken. Zowel in mijn hoofd, binnen– als buitenshuis. Drie weken ophokplicht lijken hun tol te eisen, merk ik, en niet enkel van mij. Maar er is ook hoop, positieve creativiteit en liefde. Hoe ik en mijn omgeving omgaan met hoop en leven in besmettelijke tijden, leest u in deze blog.
Een van de vragen die ik de laatste weken kreeg van lezers en geïnteresseerden, was die van Oliver (33), een man met autisme, die graag wil weten op welke leeftijd je het best autist bent. Ik probeer deze fascinerende vraag met zin voor nuance en vanuit eigen ervaringen te beantwoorden op deze blog.
Samenvattend artikel over het proefschrift van Laura Mattys ‘Coming of age: A multi-method inquiry into young adulthood & autism’ (Katholieke Universiteit Leuven, 2019) over jongvolwassenheid & autisme
Sinds het begin van de lock-down/up is er verandering merkbaar. Niet alleen merk ik nieuwe routines bij mezelf, die ik als een verbetering ervaar, maar ook bij andere mensen merk ik een toenemende onderlinge steun en creativiteit om het leven zo aangenaam mogelijk te maken. Daarnaast zijn er ook de kleine gelukjes die het leven mooier maken. In deze blog ga ik daar op in.
De Vlaamse Vereniging Autisme vroeg me om een tekst te schrijven rond de jaarlijkse wereld autisme dag, dit dit jaar virtueel doorgaat op 2 april. Het werd een tekst rond trots, fierheid, authentiek zijn, en dagen kleur geven.
Samen leven met covidioten, in deze tijden, zonder geïsoleerd te raken, het is niet altijd even eenvoudig. Hoe ik de voorbije dagen heb meegemaakt probeer ik deze blog kort weer te geven.