Aflevering 52 van 1000 vragen aan jezelf met onder andere of ik wel eens het gevoel heb vandaag al eens beleefd te hebben, wie mij tot een beter persoon maakte, wat me hard aan het lachen brengt, hoe groen mijn vingers zijn en hoe ik me thuis voel op een camping, waar ik vijf jaar geleden wakker van lag en of mijn grootste angst al eens is uitgekomen.
Gaan we iets leuks doen? Een vraag die ik nog maar in de verte hoor of ik krijg er een allergische reactie op. Nee, iets wat doorgaans leuk wordt gevonden, doe ik meestal niet graag. Ik hou het meestal bij zinnige dingen. Hoe dat in elkaar zit, zet ik uiteen in deze blog. Of die zinnig of leuk is, dat mag u zelf uitmaken.
Een wat filosofischer tekst rond de vraag wat me staande heeft gehouden in mijn leven met autisme, van het gevoel van anders-zijn via een omslag in denken en doen naar leven naar autistisch gelukkig zijn.
Een leesverslag van het boek Autisme glASShelder uitgelegd / Miriam Perrone (Cyclus, 2017). Het merendeel van het boek gaat over wat autisme is, wat je als lezer precies kan doen in de omgang met (mensen met) autisme, en wat de sterktes van mensen met autisme (kunnen) zijn. Tussenin gaat Miriam Perrone in op de vraag of iedereen een beetje autistisch is en of er nu meer autisme bestaat dan vroeger.
Een leesverslag van Van een andere planeet: autisme van binnenuit van Dominique Dumortier (Houtekiet, 2002)
In elk leven zijn er memorabele momenten, die zo’n indruk op je hebben gemaakt dat ze je bijblijven. Elke derde van de maand wil ik uit mijn leven zo’n memorabel moment beschrijven. Deze keer gaat het over het moment van de maand waarop ik naar de glasbol trek met een bonte verzameling gebruikt glas, en me uitleef in het werpen ervan in de bol.
Gevoelens … wat zijn ze en hoe beleven we ze? En hoe beleef ik ze zelf? Elke tweede van de maand probeer ik een gevoel te belichten. Deze keer gaat het over het verdeeld gevoel tussen nu en later, een stuk bewust van nu en een stuk bewust van later zonder dat aan anderen te kunnen laten weten.
Al is het al een hele tijd geleden, de eerste schooldag blijft, elk jaar opnieuw, een belangrijke dag in mijn leven. Al weet ik niet goed of het nu trauma of nostalgie is, het zit in elk geval diep verankerd in mezelf. Dat heeft wellicht ook te maken met mijn behoorlijk lange schoolloopbaan. Met 17 jaar kleuter tot secundair en 15 jaar hoger onderwijs (waaronder 202 examens) achter de rug, hebben zowel eerste als laatste schooldag (en die periode ertussen) veel impact gehad op mijn leven. In deze blog probeer ik dan ook over mijn beleving ervan te schrijven.
Tistje 