Een afscheidstekst naar aanleiding van het heen gaan van Landschip (1956-2017), geïnspireerd door de teksten en kunst van Landschip zelf en de teksten over Landschip geschreven, onder andere in Mental Illness in Popular Culture van Sharon Packer (Praeger, mei 2017) en het beeldportret dat beeldkunstenaar Warre Keuppens onlangs van hem maakte.
Elke tweede van de maand belicht ik een gevoel. Deze keer gaat het over het verwarrend gevoel dat ik in de loop van de dag ervaar in de omgang met anderen en wanneer ik op mezelf ben, overstelpt met emoties en verwachtingen over hoe daarmee om te gaan en wat daarmee te doen.
Elke eerste dag schrijf ik een stukje over beginnen, over de eerste keren in mijn leven. Deze keer schrijf ik over de eerste kennismaking met meisjes en vrouwen (anders dan de vrouwen in mijn familie uiteraard) en hoe dat verliep.
Elk einde van de maand schrijf ik een stukje rond eindes, zoals van een gewoonte, een gebeurtenis, een levensperiode, en hoe ik dat beleefde, onder andere vanuit mijn autisme. Deze eerste keer hou ik het algemeen, over wat eindes voor mij betekenen, voornamelijk hun onvoorstelbaarheid.
Voor de tweede keer heb ik een lijstje gemaakt van 18 kinder – en jeugdauteurs wiens boeken uit te lenen zijn in de openbare bibliotheek, dus ook beschikbaar voor de minder gegoede medemens. Deze selectie bestaat uit boeken (en een vertelplaat) uitgegeven vanaf 2014, in het Nederlands verschenen, voor de doelgroep ‘jeugd’. Doordat er aanzienlijk minder boeken rond autisme zijn er verschenen, is de selectie ook teruggebracht van 30 tot 18, en is ook de catalogus van de Nederlandse Bibliotheken geraadpleegd.
Samenvatting en bespreking van het artikel ‘Neurodiversity – a revolutionary concept for autism and psychiatry’. van Simon Baron-Cohen in Journal of child psychology and psychiatry, and allied disciplines, 2017, 58 6, 744-747. Met aansluitend enkele persoonlijke bedenkingen.
Het magazine Vrij Nederland vroeg haar lezers onlangs te beschrijven wat zij verstonden onder ‘normaal’. Een selectie daarvan verscheen in het meest recente nummer. In dit stukje probeer ik hierop verder te borduren, en te verwoorden wat ik ervaar als normaal, en waarom ik zelf normaal doen en zijn slechts kan benaderen.
Samenvattende conclusies in het onderzoek(je) van Mandy Roy en Wolfgang Dillo rond Asperger syndrome en partnership, zoals verschenen in het Journal of Autism jaargang. 2017; 4:1. Vooral oplossingsgericht communiceren en (onenigheid rond) geldbeheer blijken volgens de onderzoekers de voornaamste struikelblokken. Ze merken wel op dat de koppels in hun onderzoek over het algemeen wel gelukkig zijn in hun relatie.
Tistje 