1000 vragen aan jezelf #52

521. Is je grootste angst ooit uitgekomen?

Mijn grootste angst is al meermaals uitgekomen. Dat neemt de angst helaas niet weg, integendeel. Het moeilijke aan die angst is dat het onbenoembaar is, maar ook vaak onderschat wordt.  Natuurlijk heb ik, zoals de meeste mensen, doodsangst, angst dat er aan de mensen die ik graag heb iets pijnlijks wordt aangedaan, angst om arm te zijn of te worden, angst om te weinig inzicht te hebben, van afhankelijk te worden van anderen, om mateloos krachtig of integendeel machteloos te zijn. Ik heb ook angst voor kleine ruimtes, voor telefoneren met vreemden, voor agressie en voor blijvend vieze handen. Ook stadions, diep water, slangen, ongure types, braken, roltrappen, pijn en gistend eten maken mij erg bang. Mijn grootste angst is een steeds veranderende mengeling van al deze angsten, met daarbovenop de angst voor onzekerheid van de toekomst, voor moeilijk in te schatten  mensen en roekeloos gedrag en taalgebruik. En dat het allemaal nog veel erger is dan ik het me kan voorstellen. Hoe hard ik ook probeer.

522. Waar lag je vijf jaar geleden wakker van?

Precies vijf jaar geleden schreef ik in mijn dagboek, rond een uur of vier ’s nachts, waarvan ik wakker lag. Ik had toen in één ruk de volledige eerste jaargang van de Deens-Zweedse krimi The Bridge uitgekeken. Op vraag van de ouder – en familievereniging, die mij, tevergeefs, tot het binge watching probeerde te verleiden. Meer zelfs, sindsdien kijk ik veel minder televisie, en al zeker niet naar The Bridge. Daar lag ik die nacht immers wakker van. Om vier uur ’s nachts, 4:04 meer bepaald, schreef ik dat : “Als ik binnen vijf jaar, op 4 september 2017, in een vragenlijst op mijn blog zal antwoorden op de vraag waar ik vijf jaar terug, vandaag dus, wakker van lag (als ik dan nog leef tenminste), dan is het van Saga Noren en de spanning van al dat geweld in korte tijd”. 

523. Heb je wel eens het gevoel dat je vandaag al eerder hebt beleefd?

Volgens Skepsis.nl heeft iedereen dat wel eens, en is het een complex, akelig en verward gevoel, die wetenschappelijk verklaarbaar zouden zijn. Zo heb ik bij wat mensen zeggen vaak het gevoel dat ik dat al eens eerder heb gehoord. Ook vandaag heb ik al eens eerder beleefd, alleen kan ik niet zeggen waar en wanneer dat precies was. Ik sta er meestal niet teveel bij stil.

524. Wie maakt jou een beter persoon?

Er zijn heel wat mensen die mij een beter persoon maakten, teveel om op te sommen eigenlijk. Het zijn mensen die mijn talenten zien, die mij vertrouwen geven zonder mij ergens toe te verplichten, die mij graag zien zoals ik ben, die mij kansen geven en ook eerlijk zijn in hun kritiek.

525. Wat maakt je hard aan het lachen?

Een onverwacht grappige situatie, de context die zo absurd is dat ik niet anders kan dan erom te lachen en een moment van herkenning van mezelf in anderen.

526. Hoe groen zijn jouw vingers?

Mijn vingers zijn eerder zwart of blauw dan groen, hoewel ik er geen probleem mee heb met mijn handen in de (teel)aarde te wroeten. In mijn hart ben ik daarentegen wel groen, in de zin dat ik, niettegenstaande een stadsjongen, toch de natuur op zoek. Ook als ik daar met handen en voeten voor vuil moet maken.

527. Voel je je thuis op een camping?

Ik heb nog maar weinig op campings verbleven, dus heb daar eigenlijk te weinig ervaring mee om te zeggen dat ik mij er thuis voel. Die keren dat ik er was, vond ik het niet erg, maar dat kan ook toevallig geweest zijn.

528. Vind je het belangrijk wat andere mensen van je denken?

Net zoals de meeste mensen, vind ik het in zekere mate belangrijk dat mensen ‘iets’ van me denken. Ik heb niet graag dat ze onverschillig van me staan. Natuurlijk heb ik liever dat ze iets positiefs van me denken dan iets negatiefs.

529. Snuister je graag rond op rommelmarkten?

Dat gebeurt, maar toch vaker niet dan wel. Als ik er rond loop is het meestal voor dag en dauw, of op momenten dat er weinig volk is. Ik heb ook de neiging met teveel ‘rommel’ thuis te komen, waar al genoeg ‘rommel’ staat.

530. Kan je je een relatie voorstellen met iemand die wel/geen autisme heeft?

Ik kan me alleen voorstellen dat ik een relatie heb met degene met wie ik er een heb, en dat is mijn liefste, met autisme. Of het meer inspanning of meer moeite zou kosten een relatie te hebben met iemand zonder autisme, denk ik niet.  Mogelijks zou die relatie wel een heel ander verloop kennen, en misschien sneller gedaan zijn. Tenminste als die andere, zonder autisme, zich natuurlijk meer probeert te conformeren, maar zo zijn er ook mensen met autisme, denk ik. Daarnaast hangt natuurlijk veel af van de configuratie van die persoon, in welke mate autisme of niet-autisme een rol speelt en welke invloeden zij heeft in haar leven.

1 Comment »

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s