Bert, een lezer van mijn blog, woont al tien jaar samen met zijn (autistische) vrouw Felicia. ‘Ik heb echt geen klagen over Fliz. Het enige wat ik vreemd vind is dat ze al zo lang ik haar ken naar dezelfde afleveringen van dezelfde series en naar dezelfde films kijkt. Heeft dat te maken met de moeite met veranderen die autisten hebben? Of is het iets met perfectionisme, volledig willen doorgronden van de plot? Ik heb er niet echt last van, ik probeer haar wel af en toe nieuwe series te doen kijken maar ze blijft precies bij haar oude series plakken. Heb jij een idee of verklaring hoe dat zit? Volgens Lizzy is het gewoon omdat ze die graag ziet en het haar ontspant.’ Vanuit mijn eigen ervaringen probeer ik een genuanceerd antwoord te geven op Bert’s vraag.
Elke dag zin maken, dat is een uitdaging die bij zoveel mensen moeilijk blijkt te verlopen. Ik geef in deze blog enkele voorbeelden hoe ik het probeer te doen.
Samenvatting van een bevraging bij werkgevers die autistische werknemers in dienst hebben over de motieven om hen aan te werven, de uitdagingen op de werkvloer en de succesfactoren om werk te behouden. Met enkele kritische bedenkingen van mezelf.
Leo is 78 en heeft een aantal autistische jongens in zijn omgeving zien opgroeien tot mannen aan wie hij het haast niet meer ziet. Hij vraagt zich af hoe je zou kunnen zien dat iemand niet langer autistisch is. Zijn vraag probeer ik genuanceerd te beantwoorden.
Lize, lezeres van deze blog, vraagt me of ze als autistische vrouw verpleegkundige kan worden. Ik probeer zo genuanceerd mogelijk te antwoorden.
Negen termen rond autisme zouden volgens recente onderzoeken onder vuur liggen, of in sommige artikelen expliciet vervangen. In deze blog een korte bespreking van elk van deze negen termen.
‘Het is een moeilijke vraag, ik weet het, maar ik stelt ze toch’, begint lezeres Rie haar mail. Rie is al jaren talentcoach maar heeft momenteel een sabbatical. Ze doet tegenwoordig aan ontwikkelingswerk op een eilandje niet ver van Guadeloupe. Een Nederlands gezin dat op bezoek kwam heeft haar verteld over mijn blog. Ze wil graag weten wat het moeilijkste is waar ik ooit in slaagde, en hoe me dat uiteindelijk lukte. Daar probeer ik vanuit eigen ervaringen en met nuance op te antwoorden.
Reactie op een column van de Vlaamse woordfee Maud Vanhauwaert die stelt dat de belangrijkste frustratie van mensen met een beperking is voortdurend te moeten bewijzen dat je het moeilijk hebt.
Tistje 