Wim, een lezer van mijn blog, stelt zich voor als een ‘sufkop’ en ‘loser’ en heeft daarnaast nog een vraag. Hij verwoordt dat zo: ‘ Ik heb tal van dingen gedaan maar slaag er maar niet in ze af te werken. Ook in de liefde heb ik al meerdere relaties achter de rug, en telkens loopt het uit op een sisser. Nu heb ik vernomen dat ik autist ben, en dat dit nieuwe kansen zou creëren. Nu vroeg ik mij af of en hoe je als autist impact kan hebben, en, ambitieus als ik ben, de wereld kan veroveren. Ik heb jouw boek gelezen, en was onder de indruk. Het heeft me alvast van het beeld verlost dat alle autisten dom of achterlijn zijn. Nu alleen nog het recept voor impact, graag.’ Op zijn vraag probeer ik genuanceerd een antwoord te geven vanuit mijn ervaringen.
Tilly, een vrouw zonder autisme, mailt me met de vraag of autistische mensen altijd out of the box denken. Ze las dat ergens in een artikel dat geciteerd werd op een blog. ‘Dat vind ik raar, want ik vind net dat autistische mensen heel sterk naar hun eigen waarheid neigen en vaak niet open staan voor een andere mogelijkheid. Er zullen altijd wel uitzonderingen zijn, maar toch zijn de meeste autisten die ik ken vrij moeilijk te veranderen van perspectief.’ Ik probeer de vraag van Tilly vanuit eigen ervaringen en met nuance te beantwoorden
Wat ik zoal doe, denk of droom rond twee uur tweeëntwintig ’s morgens (of ’s nachts). Rond slapeloosheid, het museum van beelden in mijn hoofd, niet kunnen uitstellen en vooruitblik op de ochtend.
Levi, student economische wetenschap, woont samen met zes andere studenten in een studentenhuis. Twee van zijn medestudenten zijn bijna afgestudeerd als psychiater. In een van de gesprekken die ze hadden, kwam naar voor dat ze zich soms irriteren aan de weerstand van autistische mensen aan hun autistisch zijn. Levi kwam toevallig op mijn blog terecht en vroeg me per mail hoe ik denk dat dit komt. Ik probeer deze vraag genuanceerd en vanuit eigen ervaringen te beantwoorden.
Dante, een jonge lezer van deze blog, mailt me met een vraag waar hij al een tijdje mee zit. Hij volgt momenteel het laatste jaar voor hij naar de universiteit gaat, en probeert al een tijdje een ‘superlief en knap autistische meisje’ te daten. Hij vroeg haar al een paar keer uit, maar tot nu toe zonder succes. ‘Als ik haar vraag wat ze in het weekend doet, antwoordt ze meestal ‘oh, lekker chillen thuis, verder niets’. Nou vraag ik me af of dat een hint zou kunnen zijn voor mij om haar uit te nodigen naar een feestje of zou ze echt niets anders doen dan thuis zitten in het weekend?” Vanuit eigen ervaringen probeer ik deze vraag te beantwoorden.
Evelyne, lezeres van deze blog, heeft van haar therapeute een vermoeden van autisme te horen gekregen. Ze overweegt ook een zelfdiagnose en vraagt of dit een (waardig) alternatief is. Ik probeer deze vraag genuanceerd en vanuit mijn eigen ervaringen en perspectief te beantwoorden.
10 voorbeelden van ervaringen die ook tot mijn autismebeleving elke dag behoren.
Een stuk uit mijn dagboek, dat ik graag zou beperken tot één zin, maar dat uiteindelijk uitmondt in een verslag over wat er tijdens de dag door mijn hoofd is gegaan en wat er allemaal is gebeurd.
Tistje 