Als we iets gemeen hebben, ieder van ons, is dat we grenzen hebben. Dat lijkt soms anders, omdat sommigen denken in mensen met en zonder beperkingen. Toch is dat slechts een kwestie van verwarrend taalgebruik. Ook mensen zonder beperkingen zijn begrensd. Ook al schrijven ze dat vaak toe aan omstandigheden waar ze (voorlopig) geen overzicht over of inzicht in hebben. Hoe het zit met mijn grenzen, begrensdheid, beperkingen en wat daarrond zit, schrijf ik in deze korte blog.
Arno Hintjens, zanger van 70, in De Standaard van 18 juli 2020 over hoe muziek voor hem allerlei positieve kracht geeft, met effecten op onder andere zijn autisme.
Hilde Claes, politica en moeder van een zoon met autisme, in De Standaard van 14 juli 2020 over de invloed van haar emoties op haar zoon en de voelsprieten die mensen met autisme hebben.
Veel mensen met autisme zijn sterk gemotiveerd om vrienden, relaties en hechte familiebanden te hebben, hoewel autisme vaak veralgemeend wordt als een aandoening die de sociale interactie negatief beïnvloedt. In verhalen van mensen met autisme, uit de eerste hand, lijkt het vooral dat autistische mensen zich comfortabel en op hun gemak voelen bij andere autistische mensen. Maar is dat werkelijk zo? In deze blog lees ik een onlangs gepubliceerd onderzoek vanuit mijn eigen ervaringen als mens met autisme bij andere autisten.
1000 vragen aan jezelf, nummer 85, met vragen over verhuizen naar een andere stad of ander land, advies aan nieuwe borelingen, ooit gek of geniaal beschouwd, wat of wie krijgt je ’s ochtend uit bed, maken de dingen die jou gelukkig maken ook anderen gelukkig, vasthouden aan wat je eigenlijk zou moeten loslaten en wat het ene is dat je nog niet hebt gedaan dat je heel graag wil doen.
Een jaar of zeven geleden, in juli van 2013, kwamen Sophie en Kaat, twee jonge vrouwen die werkten aan een project van mensen met lijdensdruk die iets positief maakten van hun leven, bij mij op bezoek. Sinds kort is dit interview uit embargo gekomen, en mag ik het op mijn blog zetten. Sommige ideeën zijn misschien wat voorbijgestreefd, en uiteraard ben ik veranderd, maar ik laat het hier graag nog eens langskomen. Sophie is helaas reeds overleden, en Kaat woont in het verre Samoa.
In gesprekken kom ik af en toe uitspraken tegen als ‘ik mis zoals je vroeger was’ of ‘je bent geen haar veranderd’, maar ook ‘je moet jezelf vinden’, of ‘trek je niets aan van anderen maar wees jezelf’. In dit stuk een korte beschouwing en wat ik daar vanuit eigen ervaringen van probeer te maken.
TI-123-UL is codetaal voor onderwerpen die te complex zijn om in een paar woorden uit te leggen. Mijn blog bestaat er voor drie vierden uit. Als sommige mensen me vragen beknopter te zijn, minder woorden te gebruiken, antwoordt ik daar meestal op met andere woorden. En daar bestaat deze blog uit.
Tistje 