‘Je oude ik wordt gemist’ … autisme en persoonlijkheid

Photo by Jonas Denil on Unsplash

 

Als het in mijn leven tot een woordenwisseling, een discussie of een conflict komt, lijkt het slotakkoord bijna altijd te bestaan uit ‘je bent geen haar veranderd’ of ‘je bent zo veranderd, ik mis hoe je vroeger was’. Beide coda’s vind ik even bizar als onlogisch. Het eerste klopt ook gewoon niet, en kan alleen maar verklaard worden door visuele beperkingen. Het tweede is daarentegen triest, maar even onjuist, omdat ik nog altijd dezelfde ben maar niet meer zo goed als vroeger.

Het gebeurt wel meer dat mensen zeggen dat ze ‘mijn oude ik’ missen. Dat vind ik vreemd, en bovendien een teken dat ze zich overschatten als het gaat om kennis van wie ik ben. Natuurlijk heb ik dat ook wel eens. Het gebeurt dat ik iemand tegenkom en die zodanig veranderd lijkt dat hij of zij niet meer zo aangenaam is of net aangenamer is in de omgang dan toen ik hem of haar vroeger ontmoette.  De kans dat iemand helemaal niet is zoals ik me herinner is bij mij opmerkelijk groot. Dat is logisch, denk ik, omdat ik die persoon maar een fractie van zijn of haar leven heb ontmoet. Ook al heb ik er veel mee samen beleefd. Als iemand zegt dat hij of zij iemand (en zeker mij) kent, vind ik dat onvoorstelbaar gedurfd.

Als mensen zeggen dat ze  ‘mijn oude ik’, voor zover die bestaat, missen, antwoordt ik meestal dat ze niet de juiste bril op hebben. Wie ik vroeger was, is er nog altijd, en voor sommige mensen misschien wel meer dan vroeger. Alleen is een ander deel, dat er al die tijd ook was, voor mijn gesprekspartners op dat moment meer zichtbaar, meer in hun licht. Of anders, die mensen die dat zeggen, staat teveel in het donker om ‘mijn oude ik’ te zien. In dat geval staat de lichtinval niet goed.  Ik kan hen dan alleen aanraden hun belichting bij te stellen. Meer niet.

Het tegenovergestelde, dat ik nog geen haar veranderd ben, komt er meestal als ik iemand na lange tijd weer ontmoet. De ander wil daarmee volgens mij de indruk geven dat ik standvastig ben, dat hij of zij mij terug ziet zoals ze zich mij herinneren. Ik vind het al ongelooflijk dat iemand zich mij herinnert, en dat ik na al die tijd nog beantwoord aan dat beeld. Toch stel ik me bij zo’n uitspraak wel eens de vraag of ik misschien uitstraal dat ik al die tijd heb zitten nietsnutten, of er helemaal geen evolutie of groei van mij af te leiden valt. Dat vind ik eigenlijk ook wel geruststellend. Het betekent dat ik nog heel veel kan aanmodderen zonder dat iemand het van mijn gezicht kan aflezen.

Eerlijkheidshalve moet ik erbij vermelden dat mensen die hebben samen gewerkt of les hebben gevolgd mij  meestal niet (meer) herinneren. Ook al zat ik zes of meer jaar met hen in dezelfde klas of werkte ik met hen op hetzelfde kantoor. Toen ik nog les volgde in het hoger onderwijs, gebeurde het dat een lector tijdens het mondelinge examen ook niet herkende. Terwijl ik het hele jaar door op de tweede rij trouw op post was tijdens zijn les. Uiteindelijk herinnerde hij me van het ‘talloze keren omstoten van een flesje water’. Dat was voor mij toch nog een hele opluchting, omdat mensen die niet aanwezig waren geweest in zijn les meestal onvoldoende kregen. Liever herinnerd worden als een kluns dan als een student die nooit in de les zit. Voor het examen haalde ik trouwens een mooie grote onderscheiding.

Mensen die mijn oude ik missen of zeggen dat ik (nog) geen haar veranderd ben, daar kan ik eigenlijk nog wel mee leven. Ik heb het moeilijker met mensen die me aanraden mezelf te gaan zoeken. Alsof ik mezelf zou kunnen vinden, of misschien zelfs terugvinden. In het verlengde ligt waar vooral op sociale media toe wordt opgeroepen: jezelf zijn, en daarbij niet teveel te letten op wat anderen denken of zeggen. Of ‘trek je niet aan wat anderen je zeggen maar wees jezelf’. Ik probeer dat advies vooral niet te volgen. Omdat ik advies van veel anderen best wel waardeer, en soms ook volg, en van bepaalde anderen dan weer niet.  Zo gaat dat nu eenmaal, bij mij toch, terwijl het bij u, lezer, helemaal anders kan gaan (of net niet). Gelukkig maar.

3 Comments »

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.