Al jaren kamp ik met overgewicht. Ooit was ik een kernobees en werd ik daarmee geplaagd. ‘Dikke vriend’, kreeg ik steeds te horen. Nu sta ik naar verluidt eerder aan de rand van het obese spectrum. Al gaat het op en neer, en is het vaak moeilijk in de hand te houden. Een geluk bij een ongeluk eigenlijk. Ik heb niet echt een hongergevoel, en moet me aanzetten om te eten (via een planning). Ook als het iets is wat ik lust. Het verschil in iets graag of niet graag… Read more Naar een goed gewicht … →
Zodra iets op me afkomt, een uitdaging of een taak, wil ik die terstond aanpakken. Het leven is immers tekort om veel stil te zitten, en ik wil geen kansen missen. Toch lijkt het vaak anders, dat ik eerder blijf zitten en niet verroer. Of op een moment een taak of uitdaging aanpak die niet logisch overkomt. Veel te vroeg of veel te laat in het gedacht van anderen. Processen in het verstand Zodra ik me bewust wordt van zo’n uitdaging, vinden er allerlei chemische reacties plaats in mijn verstand.… Read more Als een uitdaging zich aandient … →
Het is begrijpelijk dat mensen niet goed meer weten hoe iemand met een beperking of met autisme aan te spreken. Je zou verward raken door de voortdurende verandering van gebruikte termen. Zeker als je van nature al wat omgangsverlegenheid hebt. Te meer omdat het voor de ene erg gevoelig ligt, en de andere er zich niet druk om maakt en zodoende moeiteloos wisselt. Bij die eerste groep is een schier eindeloze discussie trouwens nooit ver weg. En dat is nooit leuk. Hoe irritant is het immers niet op je vingers… Read more #Ananas (3): Hoe noem ik je het best? →
Elke woensdag – en vrijdagavond is het ‘me-time’. Zo noemt mijn vriendin de avondjes die we voor onszelf hebben gereserveerd. Waarop we elk doen waar we zin in hebben. Op woensdag schrijf ik dan meestal een stukje voor mijn blog of ga ik op surf-safari op het internet. Meestal niet langer dan een uur om mijn hersenen de tijd te geven om te kunnen afkoelen vooraleer naar bed te gaan. Tot een gat in de nacht internetten, chatten of gamen is mijn ding niet. Op surf-safari Op zo’n avond loopt… Read more Op safari door autismeland →
Als een neurotypische vrouw die verliefd is op een man met autisme, zijn er 22 dingen die je moet weten. Tenminste volgens Rudy Simone, schrijfster, scenariste en comedian. In deze blog geef ik een korte samenvatting en een leesverslag van dit boek, over vrouwen en mannen, met en zonder autisme.
Sommige mensen weten iets zeker. Het staat zo onlosmakelijk vast dat het niet bevestigd hoeft te worden. Zelf weet ik bijna niets echt zeker. Van wat ik wel zeker weet, daarover weet ik vooral zeker dat het zeker voorlopig is. Of dat het een uitspraak is van anderen. Waarvan ik versta hoe ze tot stand is gekomen en wat ze voor mij betekent. Dat gaat voor veel op in dit leven, maar bijvoorbeeld ook voor mijn diagnose autisme. Zonder formele diagnose autisme zou ik van mezelf niet durven zeggen dat… Read more Met aan waarschijnlijkheid grenzende zekerheid geen Einstein →
Ik weet dat je het kan. Je hebt van die mensen die het je in vertrouwen komen zeggen. Ze komen tegen je aan leunen. Of noemen je bij je naam. Het is duidelijk dat ze het tegen jou hebben. Je ziet hun gezicht veranderen. In een vorm die naadloos past bij dat plaatje in je sociale vaardigheden-boek van vroeger. Dat in de kast wat ligt stof te happen, maar af en toe toch nog eens uitgehaald wordt. Dat plaatje waar ‘peinzend, op zoek naar de juiste woorden’ bij staat. Ik… Read more Ik weet dat jij het kan! →
Leesverslag The Autistic Brain: thinking across the spectrum / Temple Grandin and Richard Panek (Houghton Mifflin Harcourt, 2013)
Tistje 