Spring naar inhoud

Tag: autisme

Bijdragen over autisme, in combinatie met de subcategorieën

‘Machines zijn gemakkelijker dan mensen’

Machines zijn gemakkelijker te verstaan dan mensen. Zo titelt Die Zeit donderdag in een artikel over ‘autisten met bijzondere vaardigheden’. Toch gaat het dit keer niet over savants. Of zo beweert de journalist toch. Eerder over bedrijven die mensen met autisme met (en zonder) (zware) handicap tewerk stellen. Getallenkunstenaar Marko Riegel is getallenkunstenaar. Als kind al had hij een buitengewone relatie tot getallen. Hij speelt met ze, schuift eindeloos cijferformaties in zijn hoofd tot daaruit schitterende driedimensionale taartdiagrammen ontstaan. Groot en veelkleurig. Voor hem gaat dat zonder moeite en hij… Read more ‘Machines zijn gemakkelijker dan mensen’

‘Mensen denken dat ik lieg …’

“Mensen denken steeds dat ik lieg terwijl ik hen vooral de waarheid vertel. Wat kan ik eraan doen?” Dat mailt ene ‘Paul V.’ (fictieve naam) mij. Paul is een veertiger (met autisme) die door zijn omgeving als ‘pathologisch leugenaar’ wordt bestempeld. Onterecht volgens hem. Meer zelfs, het zijn de anderen die niet naar waarheid handelen, spreken of reageren. Of toch een bepaald deel van die anderen, nuanceert hij. Op zulke vragen een goed antwoord geven is natuurlijk erg moeilijk. Meestal antwoord ik dan ook dat ik het niet weet, maar… Read more ‘Mensen denken dat ik lieg …’

The Bridge

Naar aanleiding van de première van de Zweeds-Deense krimi The bridge (Zweeds: Bron, Deens: Broen), die afgelopen zaterdag op Canvas van start ging, vroeg de Vlaamse krant De Standaard een aantal mensen, waaronder mezelf, naar een reactie en een analyse. Dit stuk is daar een resultaat van.

The bridge is dé te volgen en uitermate spannende serie van dit najaar. Deze Zweeds-Deense-Duitse coproductie speelt zich af in Kopenhagen en Malmö, twee steden die verbonden zijn door de Oresund-brug.

De serie gaat tegen de klassieke beeldvorming in. Saga Norén is een extreem geëngageerde en goed georganiseerde succesvolle werknemer. Het wordt niet met zoveel woorden gezegd maar er is toch iets van aan dat zij autismetrekken zou hebben. Volgens Peter Vermeulen mist Norén wel rigiditeit. Zij is wel een tegenpool van haar Deens collega Martin Rhode. Als die haar zegt dat hij haar altijd mag bereiken, neemt zij dit erg letterlijk.

Het lijkt wel of iedere serie zijn eigen autist heeft. Het labelen van een fictioneel karakter blijft nochtans lastig. Norén blijft een ondoorgrondelijke vrouw. Voor een snelle wip even naar het café … is dat een avondje uit van een autiste? Het lijkt me niet erg realistisch.

Wel is dat ze verrast wordt door onlogische reacties. Ook liever langskomen dan via mail of telefoon afhandelen wat je te doen hebt vind ze raar. De ongemakkelijke t-shirt wissel valt haar niet op. Wel een pluimpje ontvangen als je doet wat je moet doen of verzwijgen voor een goede collega niet als een leugen zien. Het is ook niet duidelijk of ze een ontluikende empathie vertoont of ze eerder een meester in imitatie, camouflage en compensatie is. Martin daarentegen lijkt gedoemd om met zijn ballen bezig te blijven.

Grappig uit de hoek

Niets is erger dan iemand die denkt dat hij humoristisch is. Het zou van wijlen Toon Hermans komen, maar waarschijnlijk denken veel comedians er zo over. Mensen die beroepshalve mensen vermaken met humor, en af en toe in contact komen met de ‘comédiens de parme’, de flauw grappenmakers, die na een glaasje op ‘moppen tappen’. Ver van de tappers Meestal hou ik me verre weg van die tappers. Ik versta hun moppen niet. Ze zijn vaak politiek of religieus getint, racistisch, seksistisch, discriminatoir, validistisch en vulgair. Of ze zijn te… Read more Grappig uit de hoek

Vermoeidheid

Voor sommige mensen lijkt het vanzelfsprekend dat alles steeds een doel heeft. En dat tijd staat als een eeuwige rechte lijn. Een evolutie van these, antithese en synthese. Praktisch zonder herhaling. Hetzij dan de vergeefse variatie die ouders soms dromen in hun kinderen. Zo’n leven bestaat dan vooral uit een ‘voor’ en ‘na’. Uit een opeenvolging van gebeurtenissen. Voor die mensen is er ook altijd wel een min of meer absolute waarheid. Met als tegenovergestelde de altijd negatieve, per definitie ‘vuile’ en verafschuwde ‘leugen’. Een boekhouding van winst en verlies… Read more Vermoeidheid

“Een huisdier voor iedereen met autisme?’’

Neem een hond. Of een kat. Een fret of een rat. Een kanarie of een goudvis. Een komodovaraan als het moet. Maak je keuze. En al je ellende zal voorbij zijn. Dat weet ik zeker, en dan hoef je hier niet meer te komen. En met die woorden sloot een van de vele therapeuten die ik ooit had zijn boeken. Die psychotherapeut was er heilig van overtuigd dat ‘mensen met een sociaal probleem’ maar een huisdier moeten nemen. Over autisme hoefde je bij hem niet af te komen, dat was… Read more “Een huisdier voor iedereen met autisme?’’

“Wie autisme heeft kan niet zelfstandig wonen”

Onafhankelijk leven, het is niet alleen de naam van een budgethouders-vereniging, maar ook een doel waar ik zoveel mogelijk naar streef. Enerzijds is dat raar. Want ik heb het gevoel vanuit mijn autisme autonomer te leven dan de meeste mensen om me heen. En anderzijds is het een utopisch idee. Omdat ik elke dag ervaar dat ik, vaak tot mijn spijt, nog sterk afhankelijk ben van anderen. Zwart/wit In de rubriek ‘Wit of zwart, juist of fout’ focust Autisme Centraal in het maart-nummer op één aspect van dat onafhankelijk leven,… Read more “Wie autisme heeft kan niet zelfstandig wonen”