In zijn nieuwe boek The Pattern Seekers: How autism drives human invention (Basic Books, 2020) verklaart autismegeleerde Simon Baron-Cohen dat hypersystematiserende autisten de evolutie hebben aangestuurd. Toch ziet hij elk van de vier ‘d’s’ (verschil, stoornis, handicap en ziekte) toepasselijk bij mensen met autisme. Als daar goed mee wordt omgegaan kunnen de talenten van autisten tot hun recht komen. In deze blog een vrij vertaalde samenvatting uit een ruimere tekst in zijn boek.
Als we iets gemeen hebben, ieder van ons, is dat we grenzen hebben. Dat lijkt soms anders, omdat sommigen denken in mensen met en zonder beperkingen. Toch is dat slechts een kwestie van verwarrend taalgebruik. Ook mensen zonder beperkingen zijn begrensd. Ook al schrijven ze dat vaak toe aan omstandigheden waar ze (voorlopig) geen overzicht over of inzicht in hebben. Hoe het zit met mijn grenzen, begrensdheid, beperkingen en wat daarrond zit, schrijf ik in deze korte blog.
Een jaar of zeven geleden, in juli van 2013, kwamen Sophie en Kaat, twee jonge vrouwen die werkten aan een project van mensen met lijdensdruk die iets positief maakten van hun leven, bij mij op bezoek. Sinds kort is dit interview uit embargo gekomen, en mag ik het op mijn blog zetten. Sommige ideeën zijn misschien wat voorbijgestreefd, en uiteraard ben ik veranderd, maar ik laat het hier graag nog eens langskomen. Sophie is helaas reeds overleden, en Kaat woont in het verre Samoa.
Een persoonlijk leesverslag van ‘Dynamieken van autisme: een ethisch-filosofische reflectie’ van Kristien Hens (Universiteit Antwerpen, Epigenetics), uitgegeven bij Gompel&Svacina in 2020.
Hoe komt het toch, las ik een tijdje geleden op Twitter, dat autisten kwetsbaar worden genoemd terwijl ze toch zoveel doorstaan? De zin viel me om een aantal redenen op. Deze blog is een poging daarvan een tekst te maken. Over kwetsbaarheid, het precaire leven, het (on)bewustzijn daarvan, en de pogingen hiermee om te gaan.
Als werk voetbal was, dan speelde ik ongetwijfeld bij de liefhebbers. Maar ik doe vrijwilligerswerk, sinds een jaar of zestien. Hoe ik daarin gegroeid ben, wat ik er belangrijk in vind, wat mij motiveert, en wat ik zoal doe en heb gedaan, kan je in deze blog lezen.
Of autisme volgens mij een handicap en/of een gave is, en wat ik daarvan vind, wil Heide(linde), studente pedagogie, weten. ‘We hebben in onze opleiding voor een paper een aantal ‘straffe stellingen’ voorgeschoteld gekregen. Die moeten we dan voorleggen aan kritische mensen met autisme voorleggen. Op basis van wat daaruit komt moeten we dan reflecteren en een paper schrijven. Zou jij zo vriendelijk willen zijn om mij daarbij te helpen?’. In deze blog probeer ik daarop een genuanceerd antwoord te schrijven.
Evolueren van isolerend naar volwaardig en ‘volhoudbaar’ werk, dat is, in mijn boek ‘Autistisch gelukkig’, een van de speerpunten van leven met autisme. In deze blog staan een aantal reacties van lezers daarop, aangevuld met bedenkingen rond de studiedag rond ‘echt’ werk van de Vlaamse organisatie GRIP vzw die net op moment van schrijven hun uitnodiging stuurde.
Tistje 