Wie opgroeit met autisme, merkt, in het bijzonder bij elke overgangsfase, dat leven grotendeels overleven wordt. Overleven in de zin van zich proberen staande te houden te midden de chaos van regels, prikkels, adviezen en verwachtingen. Overleven heeft echter meestal een heel andere betekenis. Bijvoorbeeld overleven in de natuur, ‘zonder de pamper van de moderniteit’, zoals een van de folders van ‘survival bootcamps’ het stelt. Het gaat dan meestal over zo onafhankelijk mogelijk van anderen en van hulpmiddelen leven. Op zich zeker iets dat goed van pas kan komen, maar… Read more Sociaal overleven met autisme →
Verhalen over autisme zijn doorgaans één lange litanie van kommen en kwel, zodat een positief geluid voor de afwisseling meer dan welkom is. Wat voor vrijwel alle andere stoornissen geldt, geldt ook hier: er wordt altijd in algemene termen over gesproken terwijl ook voor mensen met autisme geldt dat ze onderling evenveel verschillen als de kleuren van de regenboog. Ik ben er vrij zeker van dat het voor het leeuwendeel gaat om ervaringen met onbegrepen autisme. Vermoedelijk zijn er heel wat mensen die last hebben van autisme omdat ze door… Read more ‘Hoera, ik ben een autist!’ →
In ‘Waarom ik soms op en neer spring’, beantwoordt de 13-jarige Japanse Naoki Higashida 58 vragen die anderen zich stellen over zijn gedrag. De Nederlandse vertaling is gloednieuw, maar de… Read more Waarom ik soms op en neer spring →
Werk en welzijn, dat wensen de meeste mensen elkaar toe voor het nieuwe jaar dat komt. In mijn ervaringswerk kom ik niet toevallig vooral in contact met mensen die hierover nadenken, ervaringen verzamelen en signalen doorgeven. Iemand die daarin uitspringt, op vlak van inzicht maar vooral in inlevingsvermogen & communicatie in diverse contexten, is zonder twijfel Jos Wouters, stafmedewerker arbeid bij GRIP. Wellicht is Jos een (nobele) onbekende voor velen onder jullie. Toch is hij zeker iemand met ideeën die aandacht verdienen. Ik ben dan ook blij dat Jos in… Read more Vijf vragen aan … Jos Wouters (socioloog, ervaringswerker, stafmedewerker arbeid GRIP vzw) →
Er is zeker iets buitengewoon aan autistische schrijvers. Toch moet minstens een deel van dat autisme uit het eindresultaat, de tekst, verwijderd worden. Of moet het autisme verdund, vooraleer mensen met autisme betekenisvol kunnen communiceren, zelfs met elkaar. Of vooraleer ze zichzelf open kunnen stellen voor de wereld. Terwijl er geen autistisch equivalent bestaat voor de gebarentaal van Doven, is er steeds een bepaalde vorm van interventie, intern of extern, noodzakelijk om verstaanbaar te zijn. Kamreen Nazeer, geciteerd in The Disability Reader (Routledge, 2013)
We moeten voorzichtig zijn over wat we denken van en hoe we spreken over personen met een handicap. Eén voorbeeld is als we verwijzen naar wie autistisch, doof of blind is of een bepaalde andere wijze van bewegen heeft, alsof ze ‘in hun eigen wereld’ zouden leven. We kunnen er immers niet omheen dat we dezelfde wereld delen. We proberen ook allen iets te maken van de wereld waarin we leven en met de mensen waarmee we leven. We moeten er mee ophouden te zeggen dat mensen in hun eigen… Read more ‘We leven niet in onze eigen wereld’ →
Ik wilde aantonen dat ook jonge mensen met een autismespectrumstoornis uitstekend in groepsverband kunnen werken. Dat is minder vanzelfsprekend dan het lijkt, want op het vlak van sociale interactie hebben ze beperkingen. Ze beheersen niet alle omgangsvormen, maar tijdens de opnames is gebleken dat ze wel degelijk hun gevoelens kunnen tonen. Zo verwoordde een van de jongeren hoe hij de buitenwereld ervaart. “Mensen kijken me raar aan, wat heb ik hun misdaan? Heb ik misschien een fout begaan?” schreef hij in een rapnummer, dat de soundtrack van Twilight: Game Over… Read more ‘Mensen kijken me raar aan, wat heb ik hun misdaan?’ →
Tip 1: Wees sceptisch maar overdrijf niet Wees een oplettende mens. Informeer je. Denk na zoals je dat zou moeten doen vooraleer je geld uitgeeft aan andere dienstverlening of aankoop van goederen. Ga niet achteloos en enkel op autoriteit van een therapeut of psychiater af om je aan een psychotherapie te onderwerpen of een psychofarmacon te slikken. Medicatie slikken kan heel nodig zijn (ik doe het trouwens al een tijd) maar het is belangrijk dat het aansluit bij een therapie en doordacht is. Als de argumenten niet aansluiten bij je… Read more Tien tips voor de slimme cliënt/patiënt →
Tistje 