Personen met een handicap willen in een gewone baan aan de slag. Ook het VN-Verdrag voor de Rechten van Personen met een Handicap bevestigt dit, als onderdeel van ‘gewoon’ deel te nemen aan de samenleving. Ze hebben ook recht op een loopbaan in een arbeidsorganisatie die meer op maat van werknemers is gemaakt. Daarbij is enerzijds eigen regie en ervaringsdeskundigheid belangrijk, anderzijds echter ook de vrijwaring van de economische positie van personen met een handicap. Dat laatste gebeurt best door een hervorming van de uitkeringen en een integraal en kostendekkend… Read more Naar werk dat de maatschappelijke en individuele kwaliteit van bestaan verbetert … →
Soms moet het vanzelfsprekende eens gezegd. Hoewel. Wat voor de ene evident is, zal dat voor een ander niet zijn. Omdat ik niet in herhaling wil vallen, laat ik dit meestal achterwege. Er is immers zoveel te zeggen en zo weinig tijd en energie. Zoals dat wat ik zeg of schrijf alleen maar weergeeft wat ik denk, zeg, ervaar, voel en beleef. Als ik over mijn autismebeleving spreek of schrijf, hoeft dat (vanzelfsprekend) niet op te gaan voor de hele of zelfs maar een deel van de groep mensen met… Read more Vanzelfsprekend →
In het leven staan, daar hoort kiezen bij, en je plan daarin leren trekken. In theorie doe je dat door eliminatie, door beperking, via een indirecte keuze, bij verstek, door een voorwaardelijke keuze, uit reactie, bij consensus of gewoon zomaar. Kiezen in de praktijk Praktisch ligt het heel wat moeilijker. Om te kunnen kiezen moet je min of meer een overzicht hebben van de situatie. Eerst een beeld opmaken van de context, je bewust worden van de blinde vlekken, die vanuit je ervaring proberen bij te kleuren en dan te… Read more De vijfde weg →
Leesverslag van Autisme in Bolletjes van Peggy Royackers (Acco, 2013), een praktijkgids wil zijn voor hulpverleners die in contact komen met mensen die zich onbegrepen voelen door onze samenleving.
Iedereen mag dromen. Zo de droom, zo de aard van het beestje. Waar de ene zich een leven vol zoet goed wenst, mag ’t voor de ander zoetzuur of met paprika. Sommige mensen dromen van voorspelbaarheid, andere van de tijd van toen. Of van een zelfhulpgroep voor mensen zonder diagnose. Zonder beperkingen Zo heb je mensen die aan hun autisme hun identiteit ontlenen en mensen die kranten en websites afzoeken op titels als ‘autisme ontgroeit’. Zelf leef ik in een fragiel evenwicht tussen beide. Hoewel: mocht ik ‘veranderd’ wakker mogen… Read more Dromen van (ont)groeien →
Mits aanpassingen van de samenleving en eigen inspanningen, kunnen mensen met autisme perfect functioneren. Wie dit tegen mij zegt, veronderstelt volgens mij dat autisme vooral of zelfs helemaal te maken heeft met een onaangepaste samenleving en mensen die al niet voldoende eigen inspanningen doen. Beide veronderstellingen wijt ik aan onwetendheid en veralgemening. Onwetendheid over wat autisme precies is: volgens mij een stoornis in de informatie verwerking van een individu die onder andere maar niet alleen in contact met anderen (met de samenleving) het functioneren in min of meerdere mate beperkt.… Read more De weg naar perfectie … →
De lente is in het land. Sneeuwvlokjes dwarrelen. De gure wind waait een mengeling van zand, sneeuw en afval door de straten. Bakfietsers wagen zich op de spekgladde wegen. Het holebi-koppel van het jaar, Sneeuwwitje en Assepoes, toeteren zich met hun Batmobiel DSM Hybride 5.1 een weg door de hoofdstraat. Bijna rijden ze Moeder de Gans en haar dochtertje met zwavelstokjes omver. Alles en iedereen is anders Alles lijkt anders nu het wintert in Maart. Het lopen door winkelstraten, doelloos. Het stilletjes praten, alleen, in het onzichtbaar gewoel. Nagekeken door… Read more Rond de ‘ver-anders-ing’ van een stoornis →
Mensen lijken te leven bij gratie van onderscheiding. Ofwel tegenover een ander. Wat start bij een (poging tot) vergelijking, en eindigt bij het gebruik van overtreffende symboliek of taal. Ofwel tegenover zichzelf. Wat start bij observatie en registratie van prestaties en eindigt in de gedachte dat er niets nieuws meer is onder de zon. Evolutieangst? Onlangs vroeg iemand met autisme (Bert voor de vrienden) me – het klonk een beetje wanhopig – waarom hij steeds weer moest evolueren en het liefst nog uitblinken. Al jaren vielen allerlei mensen hem daarmee… Read more Bij gratie van onderscheiding →
Tistje 