Nummer vierentwintig in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Over wat ik weiger te begrijpen, welke anekdote ik nog vaak over mezelf hoor, welke dag in mijn leven wel eens zou willen overdoen. Ook of ik liever meer geld of meer tijd zou hebben. Of ik zou willen wat de toekomst brengt. Of ik mijn grenzen goed kan aangeven. Of ik ooit in een gevaarlijke situatie ben terechtgekomen. Of ik soms een of andere tic heb. Tot slot of geluk volgens mij een doel of een momentopname is en wat ik zou zien mocht ik uit het raam kijken van van een huis met een droomzicht.
Erik Jan Harmens in Het Parool van 24 december 2016 over Dave die volgens hem een autist volgens het boekje in. Hij legt vervolgens uit waarom het echt wel belangrijk is precies te zijn in een tijdstip om af te spreken.
Wat de wintertijd voor mij betekent, beste Esme (43), dat hangt af van wat u ermee bedoelt. Doelt u op de tijd van heerlijk koude dagen, warm onder het deken, hete chocolademelk en feeërieke verlichting. Of doelt u eerder op het gefrutsel met de klok, die socio-economische routine die vandaag haar feestdag viert? In deze blog ga ik op beiden in.
Nummer twintig in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Of ik vaak initiatief neem. Aan welk huisdier ik goede herinneringen heb. Of er genoeg op mijn spaarrekening staat. Of ik altijd blijf wonen waar ik nu woon. Of ik gevoelig ben voor kritiek. Of ik bang ben voor iemand die ik ken. Of ik vaak tijd voor mezelf neem. Waar ik het laatst een slappe lach om had. Of ik tien minuten over iets zou kunnen improviseren waar ik voorheen nog niet over gepraat heb. En als er drie beeldschone, naakte vrouwen voor me zouden staan, welke van de drie zou ik dan kiezen en wat heeft dit volgens mij met economie te maken.
Verslag van een zomers uitstapje naar de Harry Potter Exhibition, met de trein en de metro, een heel avontuur, met de nodige spanning, maar niettemin een geslaagde dag.
Nummer twaalf in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Over trots zijn op jezelf, nutteloze talenten, losse eindjes in het leven en al dan niet alcoholische dranken drinken (en welke wel of niet). Over spullen waarvan ik blij wordt, mijn verhouding tot de wolken (in liggende, zittende of wandelende houding), welke woorden ik (volgens mezelf) te vaak zeg. Tot slot ook over waar ik meer tijd zou moeten nemen, en een filosofische vraag, namelijk of mensen van nature goed of slecht zijn.
Zo moet het vroeger zijn geweest, op bezoek gaan bij iemand in de tijd dat fotoprofielen en videochat nog niet bestonden. In deze blog vertel ik mijn reis naar een stad op bezoek bij iemand met wie ik alleen getelefoneerd en gemaild heb. Met in mijn rugzak het boek Odysseus, maar zonder een omzwerving van twintig jaar.
De zon schijnt. De buitenthermometer geeft 28°c aan. De airco binnen staat op 16°c. Heerlijk koel in huis. Enkele oudere dames hebben zich, in bain de soleil, op het plat dak even verderop genesteld voor een zonnebad. Het leven zoals het is, en intussen ben ik al begonnen aan mijn tijdsschema. Wat ben ik blij dat ik dat schema heb, denk ik vaak. In deze blog een greep uit wat ik deze voormidag zoals doe. Van sms-permanentie tot huishouden, van boeken afstoffen tot om eten gaan, en denken aan wat er nog zoals op het menu staat.
Tistje 