Op een Australisch online congres begin oktober sprak Temple Grandin, een Amerikaanse vrouw met autisme, rond het thema ‘familiale – en gezinsondersteuning van mensen met autisme’. Daarin pleit ze vooral al van vroeg in de kindertijd kansen bieden om grenzen te verleggen, vertrekkend vanuit wat mensen met autisme graag en vaak doen, en hen ertoe aanzetten buiten hun vertrouwde omgeving te komen. Ook elementaire beleefdheid aanleren en al vroeg klusjes uitvoeren, vindt Grandin erg belangrijk. In deze blog een impressie van de bijdrage van Grandin op dit online congres.
Een leesverslag van Anders gaat ook … hoe ik functioneer met autisme en adhd van Elise Cordaro, vrouw met autisme, blogger, socialmediamarketeer en balletdanseres, uitgegeven bij Houtekiet.
Bespreking van het artikel ‘Autisme op de werkvloer’ van Ann Peuteman in Knack van 11 september 2019, waar onder andere een aantal volwassenen met autisme, ouders en deskundigen aan meewerkten, met aanvulling vanuit mijn eigen ervaringen op de werkvloer.
Dominique Dumortier in “Zodra ik op kantoor ben, gaat het doek op en begin ik te acteren: werken met autisme”, een artikel van Ann Peuteman in Knack Magazine, 11 september 2019, over waarom ze werken en leven een moeilijke combinatie vindt.
Sociale media worden wel eens, veelal onterecht, vervloekt, surreëel en afstandelijk genoemd. Wie er regelmatig en verstandig gebruik van maakt, weet wel beter. Deze tien uitspraken, zowel van mensen met als zonder autisme, over wat hen opviel de voorbije tijd, zag ik de afgelopen tijd voorbijkomen. Ik zet ze hier graag even neer.
Het gebeurt dat er in een werksituatie verloop is van collega’s. Vooral als er collega’s bijkomen, kan dat lastig zijn. Je moet immers van alles telkens opnieuw vertellen. Of je weet niet meer wie je wat al hebt verteld. Daarom kan een voorstellingstekstje of een soort handleiding van pas komen. In deze blog een inspiratie daarvoor die wijlen Landschip, werknemer met autisme, opstelde in zijn werksituatie.
Begin februari kwam in de media het bericht dat zes werknemers met autisme worden ingeschakeld in de afhandeling van veiligheidscontroles van bagage op Brussels Airport. In deze blog verzamel ik mijn eigen ervaringen (en bedenkingen) als werknemer op een luchthaven, reacties van lezers van deze blog en volgers van mijn sociale media over het thema.
Evolueren van isolerend naar volwaardig en ‘volhoudbaar’ werk, dat is, in mijn boek ‘Autistisch gelukkig’, een van de speerpunten van leven met autisme. In deze blog staan een aantal reacties van lezers daarop, aangevuld met bedenkingen rond de studiedag rond ‘echt’ werk van de Vlaamse organisatie GRIP vzw die net op moment van schrijven hun uitnodiging stuurde.
Tistje 