Mijn diagnose autisme heeft me geholpen om mezelf zoals ik ben te aanvaarden”, schrijft Marlies Hübner, collega-blogger bij Robotinabox, een van de populairste Duitstalige autismeblogs. In een interview met het Oostenrijkse blad ‘News.at’, spreekt ze hoe haar diagnose haar leven heeft veranderd, waarom mensen met autisme niet noodzakelijk in hun eigen wereldje leven, wat een (on)toegankelijke samenleving voor haar betekent, over autisme bij vrouwen, maskeren, openheid over je autisme op de werkvloer, en de invloed van Greta Thunberg.
Streven naar geluk is wat mensen met en zonder autisme verbindt, maar het begint met in beweging komen. Dat is de centrale boodschap in een Engelstalig artikel rond Autisme en Geluk van dr. Peter Vermeulen (Autisme Centraal, Autism in Context) in ‘Autism Advocate and Parenting Magazine’. Het artikel geeft een mooi overzicht hoe hij autisme en geluk ziet en welke strategieën hij voorstelt. Via de website ‘Autism in Context’ kan u het artikel lezen. In deze blog leest u niet meteen een letterlijke vertaling, maar een tekst die geïnspireerd is door de vertaling van het artikel vermengd met eigen reflecties.
Tom Cutler, auteur van bizarre maar verhelderende zelfhulpboeken en persoon met autisme, in ‘Keep Clear: My adventures with Asperger’s’ (Scribe, 2019) over zijn worsteling met eerlijke antwoorden en ongepaste maar zinnige vragen in delicate situaties. Vertaling door Sam Peeters.
Peter Schmidt, Duits geofysicus met autisme, in ‘Kein Anschluss under diesem Kollegen: Ein Autist im Job’ (Patmos, 2014) (vertaling van Sam Peeters) waar hij vooral tegenaan loopt op de werkvloer en wat hem al die jaren heeft gedreven tot waar hij nu staat (en verder wil).
Een korte schets van het leven van Albert, een 55-jarige goedlachse man die zichzelf een ‘uniformoloog’ noemt, die al geruime tijd psychotherapie heeft, en die volgens zijn zus autisme heeft, maar wat niet bevestigd kan worden. Geïnspireerd door een recent academisch artikel over gemiste diagnoses en verkeerde diagnoses van volwassenen met autisme.
Als enige in het flatgebouw waar ik woon, heb ik een deurspion, een klein doorkijkglaasje in mijn deur die uitgeeft op het trappenhuis. Het is een van die voorwerpen in mijn leven die mij veel helpt, onder andere met een veiliger gevoel. Toch heeft het ook beperkingen en gebruik ik het steeds minder. In deze blog vertel ik hoe dat komt.
Dominique Dumortier is … gewoon zichzelf, zoals ze zichzelf beschrijft op de website van haar vzw Autisme van binnen uit. Ze heeft twee vlot leesbare ervaringsboeken autisme geschreven: de klassieker ‘Van een andere planeet’ (2002) en ‘Op mijn manier’ (2018), beiden besproken op deze blog.
In het dagelijks leven is ze uiteraard ook moeder van drie in een gezin met autisme, actief op sociale media (zoals op haar Facebook pagina) en veelgevraagd spreker rond allerlei thema’s. Ik ben ook blij dat ze tussen al die evenwichtsoefeningen in ook nog tijd wist te maken om vijf vragen voor mijn blog te beantwoorden. ‘Het is me gelukt’ schreef Dominique toen ze me de vijf antwoorden doorstuurde. En of het gelukt is.
Geïnspireerd door een online woordenwisseling over termen, probeer ik in deze blog te verklaren waarom elke term zijn bestaansreden heeft, en waarom ik zelf in voordrachten of lezingen over mijn autismebeleving onder andere de term ‘stoornis’ blijft gebruiken. Ook al lokt dat wel eens kritiek uit.
Tistje 