Zes dagen lang schrijf ik elke dag op een originele manier rond een letter van het woord B-E-G-R-I en P en toon zo mijn begrip voor mensen met autisme en hun omgeving. Ik nomineer alle bloggers (met autisme) met de tag #begripvoorautisme. De eerste bijdrage gaat over de letter B.
Een tekstje in 100 woorden over een impressie tijdens een wandeling, waar ik een gids tegenkwam gevolgd door een groep mild zwaarlijvige senioren beladen met zakken, onder andere met spulletjes over autisme.
Op vraag van een niet-autismespecifieke gezinsorganisatie heb ik een week in mijn leven beschreven. In iets minder dan 2200 woorden kan je lezen hoe mijn week op vrijdag begint en ik, dankzij een goed voorbereid overzicht met mogelijkheid tot uitspattingen op een inzinking op dinsdag na heelhuids de donderdagavond bereik.
Een kort tekstje, in 100 woorden, met impressies van de dag van gisteren die toen nog vandaag was …
Nummer 61 in de reeks 1000 vragen aan jezelf. Met vragen als : hoe groot moet een goed bed zijn? hoe lui ben je? slaap je met de deuren van je kleerkast open of gesloten? heb je wel eens ergens geplast waar dat niet hoorde? heb je ooit iets gepikt?
Zoek eens een metafoor voor hoe je in de wereld staat, vroeg ze op een dag. En dus probeerde ik dat, ook al heb ik niet veel met metaforen. Na wat pogingen kwam ik terecht bij de metafoor van het zwemmen. Die werk ik deze blog uit.
Fragment van Melanie Yergeau in ‘Authoring autism: on rhetoric and neurological queerness’ (Duke University Press, 2018) over de evolutie van bewustzijn rond autisme in het begin van de eenentwintigste eeuw en discriminatie binnen de autismegemeenschap zelf.
Bespreking van het artikel ‘What my son with autism taught me about managing people’ (wat mijn zoon me leerde over het leiden van mensen) van Alexandra Samuel in The Wall Street Journal van 16 februari 2018.
Tistje 