Elke vijfde van de maand beschrijf ik een anekdote uit mijn leven. Deze eerste keer gaat het over een onverwacht telefoongesprek waarbij er strikt genomen nooit een gesprek heeft plaatsgevonden. Iemand was verkeerd verbonden en kwam er pas na vijf keer bellen, en voicemailberichten met een heel liefdesverhaal, achter dat ze verkeerd verbonden was.
Elke vierde van de maand schrijf ik over een preoccupatie of passie. Ik begin met wat wellicht mijn grootste passie is: oplijsten of lijstjes maken van wat of wie dan ook. Meestal doe ik dat op ‘dode’ momenten, wanneer ik moet wachten. Of ik lees lijstjes van anderen, zoals ‘Last suppers served on Death Row’ in een Engels tijdschrift dat in de wachtkamer bij de huisarts lag.
In elk leven zijn er memorabele momenten, die zo’n indruk op je hebben gemaakt dat ze je bijblijven. Elke derde van de maand wil ik uit mijn leven zo’n memorabel moment beschrijven. Deze eerste keer komt de verwijzing naar het bekende boek uit 1971 van de Amerikaanse self-help goeroe Dorothy Sarnoff door een stem – en taalcoach.
Gevoelens … wat zijn ze en hoe beleven we ze? En hoe beleef ik ze zelf? Elke tweede van de maand belicht ik een gevoel. Deze keer gaat het, niet onlogisch, over vakantiegevoelens. Wat roept vakantie op, voor mensen om me heen en voor mezelf.
Vanaf vandaag schrijf ik elke eerste dag van de maand schrijf ik een stukje over beginnen. Het eerste begint … (niet meteen verrassend) bij mijn fascinatie voor beginnen. De andere keren gaan over mijn ervaringen met grote en kleine beginnen en eerste keren in leven.
Deze tijd van het jaar word ik er af en toe nog wakker van, badend in het zweet, van de examens, vooral dan deze van in het secundair onderwijs. In het hoger onderwijs was het vooral wennen aan de sociale regels. In deze tekst vertel ik over ervaringen met het mondelinge examen.
Soms is het, denk ik, vooral een kwestie van vertrouwen. Een teveel, of een tekort. Logisch, schrijft Barry Prizant in zijn boek ‘Gewoon uniek’, want autisme kan je het best verstaan als een ‘disability’ als het op vertrouwen aankomt. Wat vertrouwen en wantrouwen (in mijn lichaam & geest, in de wereld, in anderen) voor mij betekent en hoe ik iemand vertrouw, daar probeer ik in deze blog iets over te schrijven, vanuit mijn eigen ervaring uiteraard.
In deze blog vertel ik over indrukken tijdens een voormiddag winkelen (kledij kopen) tijdens de aanloop van de toeristische periode. We belanden onder andere op de stadsbus, met een plas-app in een openbaar toilet, in de kledingwinkel en op een terrasje.
Tistje 