Een vraag die regelmatig terugkomt in mijn mailbox, is die naar uitleg over bepaalde termen, vooral concrete voorbeelden van de betekenis van die termen, en de beleving ervan door autistische mensen. Deze vraag probeer ik in deze blog vanuit eigen ervaring en denken te beantwoorden.
Of autisme-expertise noodzakelijk is om als autistische persoon, man of vrouw, het gevoel te krijgen dat er naar jou geluisterd wordt, en welke autisme-expertise dat dan wel mag/moet zijn, kan je op je blog daarover iets schrijven?, vraagt Barbara, autistische (trans)vrouw die mijn blog graag leest.
Leesverslag van ‘Autisme en het voorspellende brein: absoluut denken in een relatieve wereld’ van Peter Vermeulen (uitgegeven bij Pelckmans, 2021)
Norah, lezeres van deze blog en kersvers autismedeskundigen, vraagt me via mail “Ik vind het enorm fascinerend dat een aandoening die toch vrij ingrijpende beperkingen met zich meebrengt door sommigen toch als een ‘superkracht’ wordt gezien. Zie jij jouw autisme ook zo en hoe sta je tegenover mensen die zo’n idee ernstig nemen?’ In deze blog probeer ik een zo genuanceerd mogelijk antwoord te geven vanuit mijn eigen ervaringen
Over de impact van camouflage en compensatie voor het leven van autistische mensen, man of vrouw of anderszins, is al heel wat geschreven. Deze tekst is deels een samenvatting en deels een reflectie vanuit eigen leef – en leeservaringen op dat thema.
Het is stil(ler) in onze straat, nu de kroegen en restaurants zijn gesloten, maar niet stil(ler) in mijn leven, en zeker niet in de virtuele kroegen die doorlopend open blijven. In dit stuk ga ik in op mensen die werkelijk last hebben van deze nieuwe situatie, en waarom zij niet meteen het ‘sociaal dier’ zijn waarover vaak sprake in de pers. En waarom mensen met autisme ook best wel sociale dieren kunnen zijn, ook al is niet iedereen met autisme even aanspreekbaar. Verder ga ik in dit artikel op in op de oproep om een spoedcursus ‘hoe autistisch te leven in tijden van een pandemie voor neurotypicals en andere dummies’ te organiseren. Misschien is dat immers onze enige hoop om tegen 2030 van Covid-19 af te geraken.
Peter Vermeulen (Autisme Centraal) in ‘Zie wie ik ben: autisme in woord en beeld’ (Lannoo, 2012) over de diversiteit van uitingen en eigenheden van mensen met autisme, maar ook wat mensen met autisme gemeenschappelijk hebben.
Vrouw met autisme in ‘Speaking for Ourselves: Conversations on Life, Music and Autism’ van Michael B. Bakan (Oxford University Press, 2018) over haar idee over de voeling of het bewustzijn voor autistisch (mee)denken die bij hulpverleners zou moeten aanwezig zijn.
Tistje 