Hilde, niet-autistische moeder van drie zoons, stuurt me deze vraag: “moeder van drie zonen, waarvan de middelste autistisch is, mij dat ze voor een moeilijke beslissing staat. ‘Onze middelste zoon, Joeri, wordt binnenkort jarig. Hij wil graag een verjaardagsfeestje en hij zal een aantal klasgenootjes en vriendjes uitnodigen. Toch is hij over één ding zeer duidelijk: het andere autistische klasgenootje, Yarne, wil hij niet uitnodigen. Toch zijn Yarne’s moeder en ik dikke vriendinnen. Welke suggesties heb je voor een oplossing die min of meer iedereen tevreden stelt?’ Ik probeer vanuit eigen ervaring een genuanceerde oplossing te brengen.
Af en toe zenden lezers of anderen mij een verhaal toe, van zichzelf of over anderen in hun omgeving die autistisch zijn. Laura stuurde me dit verhaal hoe ze worstelde met haar communicatie en ideeën, maar uiteindelijk haar eigen weg, vrouw en dochter vond en hoe ze belandde in haar eigen pastabar op een Amerikaans eiland tegen de Canadees grens.
Emma, lezeres van deze blog en gezinsbegeleider-in-spé, vraagt me of ik een idee heb welke conflicten het meest voorkomen tussen koppels waarbij er autisme betrokken is, en eventueel autistische koppels. Dat kan ik uiteraard niet veralgemenen, omdat ik geen zicht heb op alle koppels waarbij er autisme betrokken is, laat staan autistische koppels. Trouw aan de opzet van deze blog, benoem ik vanuit mijn eigen ervaring en kennis enkele conflicten benoemen waarvan ik vermoed of al heb ervaren dat ze vaker voorkomen.
Ongepaste, als kwetsend beschouwde uitspraken, het komt ook tussen autistische mensen vaak voor, zowel op het internet als in individuele als groepscontacten. Een beschouwing vanuit persoonlijke ervaringen.
Een poging tot nuttige en behulpzame beschrijving te bieden van hoe iemand met autisme mogelijk kan reageren op de vraag “wat bedoel je?” en welke strategieën kunnen worden gebruikt om de vraag te verduidelijken.
Een vraag waar ik al jaren mee zit’, schrijft Janine, een lezeres van mijn blog, me in een mail van enige tijd terug’, ‘dat is wat ik nu eigenlijk van mijn autistische partner mag verwachten’. Janine is twintig jaar geleden vijf jaar gehuwd geweest met een autistische man. Ik probeer op haar vraag genuanceerd en vanuit eigen ervaring en kennis te antwoorden.
Sinds kort wonen Lindsey, autistische vrouw en lezeres van deze blog, en David, haar autistische man, samen in hun pas afgewerkte woning. Lindsey leest al geruime tijd boeken over autisme, vooral van autistische vrouwen. ‘Ik vind daar relatief weinig in over autistische koppels, terwijl er vast heel wat koppels zijn waarvan de ene of beide partners autistisch is. Dat merk ik toch als ik op social media of in de pers een kijkje neem. Ik ben dan vooral benieuwd waar die koppels het over hebben. Zou jij me een tipje van de sluier kunnen oplichten?’ Ik probeer genuanceerd en vanuit eigen ervaring Lindsey’s vraag te beantwoorden in deze blog.
Stephanie, pas negentien geworden, vraagt mij tips over hoe ze haar ouders (voorzichtigjes) kan aanbrengen dat ze heeft ontdekt dat ze autistisch is. Ik probeer haar vraag genuanceerd en vanuit eigen ervaring te beantwoorden.
Tistje 