Nummer vijfenveertig in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Over in welke talen ik me verstaanbaar kan maken, waarover mijn (klein)kinderen me zullen vragen te vertellen eens ik oud ben en wat er verkeerd is maar goed klinkt. Of ik mezelf mooi vind, welk sociaal stigma de samenleving maar niet kan afleren, en wat er in de mode zal zijn ongeacht welke tijd. Over wat het spontaanst is dat ik ooit heb gedaan, wat (of wie) er met mij begraven zou moeten worden, wat er in een contactadvertentie over mij zou moeten staan en hoe ik mij gedraag in een spookhuis.
Sinds kort ben ik ingetreden in de groep medioren, inclusief grijs haar en bijkomende verwachtingen. Deze tekst is een beschouwing over het begin van het verouderen.
Een citaat van Donna Williams (Australische auteur, vrouw met autisme) over autisme in een interview met psycholoog Lieven Jonckheere, waarin zij benadrukt dat autisme niet mag verengd worden tot een of andere verklaring of model.
Op buslijn 6 van half tien sprak er mij een vrouw aan, die wilde weten of het goed is in onze streek te verhuren. Waarop ze vervolgens haar levensverhaal vertelde. In deze blog probeer ik dat te vertellen (zonder al teveel details) vanuit haar standpunt. Een oefening die ik ooit moest doen op school. Of het helemaal wel of niet is gelukt, is aan u op uit te maken.
Bespreking van het artikel ‘What should autism research focus upon?’ van Elizabeth Pellicano van de Universiteit van Londen over autisme onderzoek van nu, voorgestelde toekomstige prioriteiten van autisme onderzoek en de betrokkenheid van mensen met autisme, ouders en beroepskrachten.
Donna Williams, Australische autismeconsulente en vrouw met autisme (1963-2017) in een gesprek met de Gentse psycholoog en psychoanalyticus Lieven Jonckheere over autisme, ‘leven en laten sterven’, a-seksualiteit en euthanasie. Eigen vertaling naar het Nederlands.
Voor het ledentijdschrift van de Vlaamse Vereniging Autisme met als thema In balans, werd ik (samen met heel wat andere mensen met en zonder autisme) gevraagd iets te schrijven rond het thema. Deze blog is een licht gewijzigde versie van mijn bijdrage. Waarom in en uit balans leven elkaar kunnen aanvullen. Wanneer ik in en uit balans ben, en hoe ik daar in de loop van mijn leven mee ben omgegaan.
Niets is zeker in het leven, behalve dood en belastingen. Het is zelfs niet zeker of die uitspraak wel komt van Benjamin Franklin. In deze tekst ga ik in op een vraag die ik kreeg over wat een typische autist denkt en waar hij of zij nood aan heeft. Het is een tekst geworden over onzekerheid die in het leven met autisme, voor alle betrokkenen, vaak voorkomt.
Tistje 