Gebruik ik ‘u’ of doe ik degene die ik aanspreek meer plezier met ‘je’? In de krant De Standaard verscheen er vandaag een lezersbevraging over. De chef eindredactie vroeg de lezers, zoals deze blogger, waar ze het liefst mee aangesproken worden: u of je. In deze blog ga ik vanuit eigen ervaringen in op deze vraagstelling.
Een persoonlijke tekst over impressies van activiteiten die ik op deze (ietwat mistige) zaterdag doe.
Over het toenemend gebruik van twijfeltaal in teksten rond autisme, en in mijn eigen taalgebruik, de afgelopen jaren.
Van de 10 verwarrende sterktes van autistische mensen is bijzondere humor een eerste. In deze blog ga ik kort in op die ‘autistische’ humor.
Soms is mijn leven een opeenvolging van gelukjes, details die opvallen en ongewild lichtpuntjes zijn in mijn dag. In deze blog vertel ik erover.
1000 vragen aan jezelf nummer 95 met vragen als hebt u als eens overwogen om te emigreren, doe je iets bijzonders voor dieren, wat is je grootste prestatie tot nu toe, wat heeft je recent bang of boos gemaakt, praat je wel eens met je huisdier, waarover zou je meer willen weten, wat vind je het moeilijkste in de liefde, wat was uw ergste baan ooit, welke zin die mensen tegen je zeggen zou je liever niet meer horen en wat treffen we aan op je badrand.
1000 vragen aan jezelf, nummer 89, met vragen als Hoe zou je omgaan met een black-out op een moment dat je voor een publiek spreekt? Welk dier bewonder je het meest? Wat heb je al gedaan waarvan je dacht dat je beter eerst had nagedacht? Wat is het grootste misverstand dat over jou bestaat? Waar heb je tot nu toe het meeste tijd aan besteed in jouw leven? Wat voor nieuws trekt je meeste aandacht? Spreek jij hoofdzakelijk AN of eerder een dialect? In welke mate bepaalt de drijfveer origineel te zijn jouw doen en denken? Wat denk je over schandalen? In welke mate ben je volgens anderen volwassen?
Hoe kan je als onderzoeker of als iemand die schrijft of spreekt over (mensen met) autisme termen gebruiken die recht doen? Hoewel niet iedereen wakker ligt van ‘correcte’) terminologie, stelt een Amerikaans onderzoeksteam in hun artikel ‘Avoiding Ableïst language’ stelt een Amerikaans onderzoeksteam dat bewustzijn van hoe onze taal over autisme is geëvolueerd een goed begin is. Taalgebruik weerspiegelt volgens hen de houding tegenover autisme en kan belangrijke gevolgen hebben voor mensen met autisme en hun beeldvorming. Ze geven een aantal suggestie van termen die minder validistisch (getuigend van minderwaardige houding tegenover de ander) en minder neerbuigend of medisch bevooroordeeld zijn. Toch leggen ze ook nuances: veel van het taalgebruik hangt af van tijd, plaats en manier van gebruiken, stellen ze tot slot.
Tistje 