Soms durf ik wel eens een beetje misschien-en … autisme en twijfeltaal
Over het toenemend gebruik van twijfeltaal in teksten rond autisme, en in mijn eigen taalgebruik, de afgelopen jaren.
Over het toenemend gebruik van twijfeltaal in teksten rond autisme, en in mijn eigen taalgebruik, de afgelopen jaren.
Van de 10 verwarrende sterktes van autistische mensen is bijzondere humor een eerste. In deze blog ga ik kort in op die ‘autistische’ humor.
Soms is mijn leven een opeenvolging van gelukjes, details die opvallen en ongewild lichtpuntjes zijn in mijn dag. In deze blog vertel ik erover.
1000 vragen aan jezelf nummer 95 met vragen als hebt u als eens overwogen om te emigreren, doe je iets bijzonders voor dieren, wat is je grootste prestatie tot nu toe, wat heeft je recent bang of boos gemaakt, praat je wel eens met je huisdier, waarover zou je meer willen weten, wat vind je het moeilijkste in de liefde, wat was uw ergste baan ooit, welke zin die mensen tegen je zeggen zou je liever niet meer horen en wat treffen we aan op je badrand.
1000 vragen aan jezelf, nummer 89, met vragen als Hoe zou je omgaan met een black-out op een moment dat je voor een publiek spreekt? Welk dier bewonder je het meest? Wat heb je al gedaan waarvan je dacht dat je beter eerst had nagedacht? Wat is het grootste misverstand dat over jou bestaat? Waar heb je tot nu toe het meeste tijd aan besteed in jouw leven? Wat voor nieuws trekt je meeste aandacht? Spreek jij hoofdzakelijk AN of eerder een dialect? In welke mate bepaalt de drijfveer origineel te zijn jouw doen en denken? Wat denk je over schandalen? In welke mate ben je volgens anderen volwassen?
Hoe kan je als onderzoeker of als iemand die schrijft of spreekt over (mensen met) autisme termen gebruiken die recht doen? Hoewel niet iedereen wakker ligt van ‘correcte’) terminologie, stelt een Amerikaans onderzoeksteam in hun artikel ‘Avoiding Ableïst language’ stelt een Amerikaans onderzoeksteam dat bewustzijn van hoe onze taal over autisme is geëvolueerd een goed begin is. Taalgebruik weerspiegelt volgens hen de houding tegenover autisme en kan belangrijke gevolgen hebben voor mensen met autisme en hun beeldvorming. Ze geven een aantal suggestie van termen die minder validistisch (getuigend van minderwaardige houding tegenover de ander) en minder neerbuigend of medisch bevooroordeeld zijn. Toch leggen ze ook nuances: veel van het taalgebruik hangt af van tijd, plaats en manier van gebruiken, stellen ze tot slot.
Janne, lezeres en moeder van een zoon met autisme, stuurt me een mailtje. Ze wil graag weten of een visuele communicatiestijl of visuele ondersteuning bij communicatie bij mij helpt. Ze wil ook graag weten hoe ik dat concreet invul. In deze blog probeer ik vanuit mijn eigen ervaring en met nuance een antwoord op te geven.
Als we iets gemeen hebben, ieder van ons, is dat we grenzen hebben. Dat lijkt soms anders, omdat sommigen denken in mensen met en zonder beperkingen. Toch is dat slechts een kwestie van verwarrend taalgebruik. Ook mensen zonder beperkingen zijn begrensd. Ook al schrijven ze dat vaak toe aan omstandigheden waar ze (voorlopig) geen overzicht over of inzicht in hebben. Hoe het zit met mijn grenzen, begrensdheid, beperkingen en wat daarrond zit, schrijf ik in deze korte blog.