‘Het idee van een partner die er altijd is, schrikt me af’ … autisme en intimiteit

Foto van ian dooley op Unsplash


Ik heb het moeilijk met lichamelijkheid. Ik heb een lichte vorm van autisme. Ik heb als baby ook drie maanden in de couveuse gelegen, zonder aangeraakt te worden, en dat heeft zijn sporen nagelaten. Een hand geven is oké. Een kus ook, als ik me bij iemand op mijn gemak voel. Maar als iemand me een schouderklop geeft of me spontaan om de nek vliegt, kan ik het lastig krijgen. Ik kan me moeilijk overgeven aan mijn gevoel. Ook niet aan seksuele intimiteit. Het idee van een romantische partner trekt me wel aan, maar ik ben ook graag op mezelf. Het idee van een partner die er altijd zou zijn, om altijd mee te praten, om altijd aan te raken, schrikt me af. En ik heb wel al gedacht aan seks los van een relatie. Aan betaalde seks. Maar dat is geen optie voor mij. Ik wil een vertrouwensband opbouwen, voor ik met iemand naar bed zou gaan. Seks om de seks, dat lijkt me zo inhoudsloos. Ik kan er ook niet honderd procent open over zijn bij mijn kameraden. Er heerst ongemakkelijkheid over. Dus ik weet niet goed of ik echt op zoek ben naar seks. Ik sta ervoor open om het te verkennen, maar het is geen prioriteit in mijn leven. Ik ben nieuwsgierig, maar ik ben niet ongelukkig omdat ik het nog niet heb ervaren.

Tom V. in ‘Tom wordt 30, maar is nog maagd’ in Het Nieuwsblad van 4 oktober 2023

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *