Dagelijkse schrijfopdracht

Wat blijf je steeds maar uitstellen? Waarom?

Bekijk alle reacties

Wat ik steeds maar weer blijf uitstellen is eenvoudig, dat is met beginnen, op de stip gevolgd door eindigen, er mee op te houden. Een goed begin, daar zou ik goud voor geven, dat vindt het mooiste wat er is, maar telkens dat ervan lijkt te komen, is er wel iets dat stokken in de wielen steekt. En dan komt het er niet van, want een aarzelende start, dat kan ik bijna nooit over mijn hart krijgen.

Op zo’n moment denk ik: maar ik hoef toch helemaal niet te beginnen, ik ben al bezig, ik zou misschien beter eindigen met wat ik bezig ben. Met wat ik bezig ben, daar ben ik vast al veel te lang mee bezig, zodanig dat ik eigenlijk al had moeten stoppen. Alleen wil dat niet zo goed lukken. Telkens als ik denk, nu hou ik er mee op, komt er wel weer iets op waardoor ik het zonde vind om ermee om op te houden. En zo blijf ik maar bezig.

Wat ik verder blijf uitstellen, zijn sociale afspraken (initiatief tot contact, gesprekken, telefoontjes, mails), veranderingen in routines (zeker als ik me daarbij meer dan ik graag heb moet aanpassen), zintuiglijk onaangename handelingen (zoals douchen, kledij verwisselen, winkelen), herzien of maken van plannen, …

En waarom ik dat blijf uitstellen? Ongetwijfeld omdat ik het zo goed wil doen, en het vaak door anderen net niet goed genoeg wordt beschouwd of door mij aangevoeld wordt als te snel afgehandeld of te weinig voorbereid. Ook moeite met overgangen, behoefte aan diepe focus op wat ik goed kan, gevoeligheid voor een overdaad aan onaangename prikkels, en een zekere vorm van blootstellingsangst heeft er vast mee te maken, al ben ik er nog niet goed uit of dat nu te maken heeft met mijn eigen talenten of talenten die voortkomen uit autistisch denken.

In elk geval heb ik al één iets vandaag niet uitgesteld, en dat is deze blog tot een goed einde brengen. Nu nog de bergen afwas, taken die zijn blijven liggen, de gemiste oproepen en berichtjes, de mailbox van 45888 mails, en het boodschappenlijstje voor de supermarkt tot een goed einde brengen, en dan blijft er nog een beetje tijd over om te ontspannen, om dan vooral niet te laat naar bed te gaan. Ook dat blijf ik jammer genoeg te lang uitstellen.