Als ik kon zorgen dat iets niet was uitgevonden … autisme en samenleving

Ik kan niet anders dan beginnen met het cliché dat wat voor de ene nuttig kan zijn, voor een ander net uitdagend of ongewenst kan zijn. Wat voor mij ongewenste uitvindingen, technologie of ideeën zijn, zal voor een ander, of die nu autistisch is of niet, misschien net een grote meerwaarde bieden in diens leven.
Wat er volgens mij beter niet was geweest, waren bijvoorbeeld technologieën die mij stimuleren, een ‘duwtje in de rug’ geven of aanzetten om iets te doen wat ik (nog) niet wil. Ik heb het bijvoorbeeld over het ‘oorwurm’-liedje van het ijsroomwagentje en bepaalde reclamespots die lievelingsliedjes gebruiken maar dan gezongen door vermenselijkte hamsters die dringend een blik witte bonen in tomatensaus nodig hebben.
Het kunnen ook technologieën zijn die een overdaad aan visuele, auditieve of andersoortige prikkels creëren zoals fel knipperende schermen, onvoorspelbare geluiden of andere overweldigende prikkels. Vooral flikkerende fietslichten en neonverlichting vind ik oncomfortabel en soms zelfs pijnlijk.
Ook van apparaten die een constant gezoem produceren, zoals sommige elektronica, ventilatie of machines, vraag ik me af waarom dat gezoem niet kon verhinderd worden als al het andere ingenieuze wel kon. Ook de idee dat mensen die in naam van een goed doel staan te bedelen werkt, had volgens mij beter niet bestaan.
Niet in het minst vind ik ook de complexiteit en het constant veranderen en updaten van moderne technologie soms te moeilijk worden, en vraag ik me af of het nu echt niet universeel gebruiksvriendelijker kon.
Als het echter niet gaat over technologieën of gebruiksvoorwerpen, zou ik willen dat er geen onvoorspelbare mensen geen verborgen agenda’s, geen subtekst of ondertoon, geen ongeschreven sociale normen en geen onduidelijke, per context wisselende verwachtingen waren geweest die ik zou moeten volgen (mocht ik dat kunnen).
Zonder die heimelijke, onduidelijke en ongeschreven sociale normen zou het misschien gemakkelijker zijn om niet constant het gevoel te hebben te falen, te missen of achter de feiten aan te hollen.
Hoewel ik vrees dat er dan vast wel iets anders zou zijn, dat mij het gevoel zou geven niet te voldoen om me anders te moeten voordoen om niet beledigend, onbeschaafd, onbeleefd of ondankbaar over te komen bij mensen die er prat op gaan de ongeschreven sociale normen volledig na te volgen.