“Secrets of the Autistic Millionaire” van David William Plummer biedt een fascinerende inkijk in het leven van een autistische individu die aangeeft successen behaald te hebben in de technologie-industrie. Plummer richt zich tot een breed publiek, variërend van mensen die zelf op het autismespectrum zitten tot degenen die samenleven of werken met autistische personen. Hoewel het boek rijk is aan inzichten en persoonlijke anekdotes, roept het bij mij ook kritische vragen op over de representatie, praktische bruikbaarheid van de geboden adviezen en de authenticiteit van de ervaringen van de auteur.

Plummer opent zijn verhaal met persoonlijke anekdotes, zoals zijn bewering over zijn ontmoeting met Bill Gates en zijn tijd bij Microsoft, waar hij beweert zijn carrière te zijn begonnen als stagiair en uiteindelijk, naar eigen zeggen, de succesvolle Windows Taakbeheer ontwikkelde, wat door anderen betwist wordt. Hij deelt met de lezers hoe hij, ondanks een late diagnose, beweert zijn carrière te hebben vormgegeven door gebruik te maken van sterke punten zoals hyperfocus en monofocus. Daarnaast bespreekt hij uitdagingen zoals sociale interacties en gezichtsherkenning, en biedt hij beweerde strategieën voor het navigeren door zowel professionele als persoonlijke situaties.

Een substantieel deel van het boek is gewijd aan adviezen voor mensen met autisme, zoals het beheren van emoties, omgaan met veranderingen en het vinden van balans in relaties en ouderschap. Plummer benadrukt het belang van begrip en aanpassingen in de werkomgeving, zowel voor werknemers als managers. Zijn inzichten reiken verder, naar de bredere implicaties van autisme in de samenleving, en hij speculeert over mogelijke verbanden tussen autisme en succes in bepaalde beroepen.

Plummer beweert zijn verhaal op een boeiende en meeslepende manier te vertellen, maar zijn ervaringen worden door meerdere recensies sterk betwijfeld en eerder als ‘fantasmen’ beschouwd. Zijn anekdotes over vermeende ontmoetingen met Bill Gates en zijn werk bij Microsoft schilderen een enigszins tegenstrijdig beeld van zijn fascinerende carrière. Voor wie weinig weet over autisme is dit een wonderlijk verhaal, maar voor wie meer ervaring heeft met autistische werknemers komt dit eerder ongeloofwaardig over. Het boek behandelt niet alleen het concept van ‘masking’ op een duidelijke en inzichtelijke manier, maar geeft ook – onbedoeld – inzicht in de waarneming en verbeelding van bepaalde autistische mensen.

Ondanks Plummer’s boeiende schrijfstijl heeft het boek tekortkomingen. Hij generaliseert vaak over autisme, legt sterk de nadruk op verzonnen succesverhalen en houdt geen rekening met de diversiteit van ervaringen binnen het autismespectrum. Dit creëert een eenzijdig beeld en wekt de indruk dat succes gemakkelijk te bereiken is voor alle autistische mensen, terwijl het ook suggereert dat autistische mensen onbetrouwbare weergaven geven van wat ze hebben bereikt.

De titel en een groot deel van de inhoud suggereren in elk geval dat financieel succes een belangrijke maatstaf is voor een groep autistische mensen. Dit biedt een zeer nauwe definitie van succes en besteedt onvoldoende aandacht aan andere vormen van voldoening en welzijn die voor veel autistische mensen net zo belangrijk, zo niet belangrijker, kunnen zijn. Daarnaast mist het boek een diepere verkenning van de persoonlijke emotionele en psychologische uitdagingen die gepaard gaan met een late diagnose van autisme. Net zoals de auteur zijn werk romantiseert, idealiseert en volgens sommigen fantaseert, benadrukt de auteur ook enkel de praktische voordelen van zijn (late) diagnose, eerder dan persoonlijke groei en aanpassingen na zo’n levensveranderende ontdekking.

“Secrets of the Autistic Millionaire” is zonder twijfel een indrukwekkend boek dat inzicht biedt in het denken van een autistisch man die schrijft over zijn al dan niet bijeen gefantaseerde carrière in de technologie-industrie. Plummer biedt weliswaar (eerder geromantiseerde) adviezen en doet een poging om concepten als maskeren op een verhelderende manier te bespreken, maar de mate van ongeloofwaardigheid en de nadruk op financieel succes vind ik een groot probleem in dit boek. Een breder en inclusiever perspectief ontbreekt duidelijk in dit boek.

Al bij al is dit boek een fascinerend boek dat in de lijn ligt van veel andere boeken die geheimen van succes zeggen te verhullen. Het doet me wel verlangen naar een boek van een echte autistische millionair die in de software-industrie heeft gewerkt, of gewoon naar een authentiek verhaal van een werknemer of werkgever in om het even welke industrietak die een volledig en genuanceerd beeld van wat succes biedt of zelfs wat het betekent met autisme te leven en te werken.

Het boek van David Plummer is me gratis aangereikt via Netgalley, een recensiewebsite, tegen een eerlijke recensie, en is onder andere te koop via Amazon.