Het is al een tijdje geleden dat het de eerste oktober was. Een jaar al, heel wat dagen, waarvan sommige wel eeuwen leken, en andere dan weer zo snel voorbij flitsten dat ik ze amper meegemaakt hebt. Als je me nu zou vragen wat er dan wel zo speciaal is aan die dag om er een blog aan te wijden, zou ik stomverbaasd zijn. Even stomverbaasd als wanneer iemand me na een lezing of gastles of voordracht vraagt wat ik er zelf van vond. Waarom toch, blijf ik me afvragen.

Ze zijn schaars, die eerste oktoberdagen, dat vind ik ervan. Ik mag van geluk spreken dat ik er al een aantal heb beleefd. Net zoals ik hoop dat er nog minstens een dozijn of meer in het verschiet liggen. Ik hoop natuurlijk ook op nog een aantal 22 september’, 14 maart en 2 mei, maar vandaag vind ik 1 oktober het meest actueel. Er zijn overigens andere dagen die van mij gerust voorbij mogen vliegen, waar ik liever niet bij ben. Zo hebben dagen in Juli en Augustus iets minder waarde in mijn monopolyspel, en in de week van oud naar nieuw kruip ik ook liever in een holletje met een voorraad thee en een bibliotheek of twee.

Des te meer omdat ik op de leeftijd ben gekomen dat ik ze begin te verzamelen. Helaas kan niemand die er niet meer is maar wel nog 1 oktober in voorraad had, ze overdragen aan anderen. Mocht dat zo zijn, zou ik mijn contactgegevens doorgeven. Dan zouden ze wellicht ook te vinden zijn op de tweedehandswebsites, naast Maartjes, Aprils, Meitjes en Junis. Ik zou ze ook best wel willen ruilen voor juli – en augustusdagen, of dagen in de kerstperiode. Ja, vooral die laatste zou ik flink afprijzen. Alleen mijn verjaardag zou ik houden. Daarop afwezig zijn, dat zou ik niemand willen aandoen, niet mijn ouders, niet de mensen die mij omringen, niet mijn liefste en al zeker mezelf niet.