Niet serieus genomen worden

boerma

Het niet serieus genomen worden zie ik als een basisprobleem. Al vanaf heel jonge leeftijd heeft het geleid tot een verongelijktheid en wederzijds wantrouwen van goede bedoelingen. De verongelijktheid is een altijd op de achtergrond aanwezige getergdheid geworden.

Het wantrouwen is zo diep geworteld dat ik er nauwelijks vat op heb. Het is alsof ik de verwachting niet serieus genomen te worden hoe dan ook uitstraal en feitelijk ben ik voortdurend bang om afgekeurd te worden. Een moeilijk mens dus.

Daarom doe ik altijd erg mijn best om aardig te zijn en goed werk te leveren, in de hoop dat de ander mij accepteert en prima vindt. Maar zo werkt het dus niet.

Egbert Boerma in ‘Tantaluskwelling: de rekening van niet-herkend autisme (Boekenplan, 2012)

1 Comment »

  1. Als moeder, geef ik toch nog mee. Wat het belangrijkste is: vertrouwen. Ja nu onze zoon verder gaat, hogeschool.. En als moeder zit ik nog met heel veel vragen over onze dochter ivm autisme. Want zelf heeft ze heel veel vragen. Zij vertrouwt ons, haar ouders, en ook haar broer Dat is toch het belangrijkste??

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s