Een naam om op zoek te gaan …

In zekere zin was ik ‘gelukkig’ toen ik 25 jaar geleden vernam dat mijn zoon autisme had.

Dat ogenblik, na verschillende verkeerde diagnoses (waaronder ‘ernstige verstandelijke handicap’ en ‘schizofrenie’) met steeds het verdict ‘hij is een hopeloos geval’ en ‘er is absoluut niets wat u eraan kan doen’, op de dag dat me werd verteld (door een deskundige die eindelijk wel degelijk de kennis en de ervaring had) dat mijn zoon ‘klassiek autisme’ had, was een van de gelukkigste dagen van mijn leven.

Het was niet omdat ik dacht dat autisme iets goed was – toen wist ik werkelijk niets over de aandoening – het was omdat ik de ‘naam’ kreeg en via de (eigenlijke, concrete) betekenis kon op zoek gaan, en onderweg bepaalde oplossingen vinden. Vele jaren heeft het woord ‘autisme’ geen gevoelswaarde voor mij gehad (noch goed noch slecht) vermits het bij mij gewoon ‘autisme: wat nu?’ was – iets waar ik moet mee omgaan en me in zekere mate voor moet aanpassen.

Olga Bogdashina, auteur en consultant, in ‘‘Autism and Spirituality: Psyche, Self and Spirit in People on the Autism Spectrum (Jessica Kingsley, 2013)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s