‘Autist, atheïst en vrijgezel: eenzamer bestaat vast niet’

En dan was er Nathan, bibliothecaris van de afdeling judaïca, een savante neuroticus, tien jaar ouder dan wij, met wie ik soms een praatje maakte in zijn zelfgebouwde cubiculum, half boekenkast, half chaotische opeenstapeling van documenten, weggestopt in een dode hoek tussen de andere Germaanse talen (…)

Ja, Nathan was buitengewoon geleerd en voort volslagen wereldvreemd (…) Dat Nathan ook ’s avonds en op zondag werkte. Dat hij een eenzame mens was. Dat hij de sociale structuren en bij uitbreiding de hele mensenwereld niet goed begreep. Dat hij koosjer at en zich aan de Joodse wetten hield, maar atheïst was. Dat hij op zijn sterfbed, na vergeefse bestraling, gezegd had dat het leven zo zwaar, zo moeilijk was geweest. (…)

We hadden hem nog één keer teruggezien na onze Amerikaanse tijd. Dat was in Parijs, kort na de eeuwwisseling. Hij maakte een bange en verwarde indruk. Ik begreep toen pas dat hij een autist was. En nu lees ik dat hij ook een atheïst was, die zich op de rand van de paniek vastklampte aan alles wat hij als kind had geleerd. Autist, atheïst en vrijgezel: eenzamer combinatie bestaat vast niet in dit ondermaanse. En nog Joods ook.

De Joodse bibliotheek in Austin – zijn levenswerk – is naar hem vernoemd. De obsessie met die bibliotheek en datgene waarvan zij getuigde was in zijn brein gaan samenklonteren tot een gezwel. De bibliotheek doodde hem en nam zijn plaats in. Hij werd zijn 30.000 geschriften.

Benno Barnard in ‘Mijn gedichtenschrift’ (Atlas, september 2015)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s