Tijdens gastlessen krijg ik af en toe de vraag ‘waarover had je vroeger liever wat eerder of wat meer informatie gekregen’? Ook in contacten met verkopers en dienstverleners krijg ik wel eens de vraag ‘of er iets is waar ik meer informatie over wil?’. Die twee vragen zijn natuurlijk heel anders bedoeld, maar telkens moet ik me inhouden om er niet te diep op in te gaan. Zeker die laatste vraag is vooral ‘uit beleefdheid’ bedoeld, en weinig meer dan een retorische afsluiter.

Als ik die vragen zou nemen voor wat ze zijn, vanuit hoe ik ze interpreteer, zou ik een heel verhaal kunnen afsteken. Er is namelijk zoveel waarover ik liever wat eerder geïnformeerd zou worden en nog meer waarover ik liever wat meer geïnformeerd was geweest in het verleden.

Om te beginnen zijn er, als vanzelfsprekend, de ongeschreven regels en de voortdurende stroom van updates en actualisaties waarop ik graag een abonnement had gekregen, voor het te laat was.

Het zou misschien geleid hebben tot een reeks ongeopende berichten of mails, maar ik zou ze ooit wel gelezen hebben, en ze kunnen doorzoeken op trefwoorden. Alles met betrekking tot gevoelens, communicatie, hiërarchie, niet op lange tenen trappen en verwachtingen capteren zou ik met veel aandacht gelezen hebben. Ik zou ook uren kunnen lezen over welke ongeschreven regels wanneer van toepassing zouden zijn, de eindeloze veranderingen hierin, en de nieuwste versie van ongeschreven richtlijn V4SSR33 met als titel ‘hoe zeg ik dat ik iemand waardeer (of in de hel wens) op een manier die past bij iemands persoonlijkheid en sociale positie?’. Liefst voor het laat was.

Ik zou ook graag eerder geïnformeerd geweest zijn over hoe ik toegang kon krijgen tot de beste ondersteuning tegen een haalbare prijs, en zonder zelf te moeten opdraaien voor het leergeld van de hulpverlener in kwestie. Ook op dat vlak zou ik graag geweten hebben welke ongeschreven regels er waren op vlak van communicatie, en hoe ik van de kwaliteiten van de hulpverlener het best gebruik kon maken, voor het te laat was.

Ik had ook graag eerder geweten hoe ik het best niet-verbale signalen kon begrijpen en welke coping-mechanismen het best pasten bij mij om me te redden in sociale situaties. Ik had graag weten hoe ik kon omgaan met werkomgevingen, inclusief sollicitatieprocedures, werkvloer-regels en hoe ik professionele relaties kon opbouwen en behouden. Hoe ik goede relaties met anderen kon onderhouden zonder dat die romantisch werden, hoe ik kon omgaan met zintuiglijke prikkeling, overspanning en andere aspecten van zelfzorg, dat had ik allemaal graag geweten voor het te laat was.

Ik was ook liever wat eerder geïnformeerd geweest over hoe ik inzicht kon krijgen in subsidiëring, tegemoetkomingen en financiële planning zodat mijn toekomst op dat vlak verzekerd zou zijn en ik andere mensen in moeilijke situaties zou kunnen helpen voor het te laat was. Ook informatie over hoe ik vervolgonderwijs, beroepsopleidingen en cursussen kon vinden die aangepast waren aan mijn noden, zou ik graag eerder gekregen hebben, voor het te laat was.

En ten slotte, maar niet in het minst, had ik graag eerder geweten welke rechten ik had als autistische persoon en hoe ik mezelf kon manifesteren in verschillende situaties, ingeval van juridische conflicten, of ingeval van discriminatie of stigmatisering. Ik had zo graag geweten hoe ik kon werken, relaties onderhouden,bij organisaties aansluiten, in steungroepen functioneren en evenementen bijwonen zonder de daden erop zo ontzettend vermoeid te zijn, voor het laat was.

En zo kan ik nog tot in het oneindige doorgaan over al datgene waarvan ik me nog niet bewust ben, dat ik liever eerder had geweten, voor het laat was. Voorlopig weet ik dat het voor veel van die dingen, waarvan ik me nog niet bewust ben, nog niet te laat is. Anders was ik er al lang over geïnformeerd geweest.