Het jaar 2025 markeert een nieuw hoofdstuk waarin ik afscheid neem van patronen die mij tegenhielden. Als iemand met autisme leer ik steeds beter mijn grenzen te bewaken, mijn eigen waarde te erkennen en mijn energie te richten op wat écht belangrijk is. Hier deel ik wat voor mij ‘uit’ is in 2025, en hoe deze veranderingen mij helpen groeien en bloeien.

1. Perfectionisme Loslaten: Goed Genoeg Is Echt Genoeg

Perfectionisme voelt vaak als een innerlijke stem die fluistert dat mijn inspanningen nooit genoeg zijn. In 2025 leer ik deze stem te negeren. Mijn streven naar perfectie heeft me vaak uitgeput, terwijl mijn ‘goed genoeg’ al meer dan voldoende bleek. Ik accepteer dat mijn inspanningen vaak veel verder gaan dan die van anderen, en dat is prima. Ik omarm fouten en onvolmaaktheden als een natuurlijk onderdeel van het leven.

2. Stoppen met Overdenken: Creativiteit Boven Piekerwerk

Overdenken kan verlammend werken. Het constante analyseren en herkauwen van situaties put mij uit. Dit jaar transformeer ik die negatieve energie in iets constructiefs. Negatieve gedachten worden geen draaikolk meer, maar een bron voor creativiteit. Schrijven, tekenen of simpelweg een wandeling maken helpt me om mijn gedachten te ordenen en de last ervan te verlichten.

3. Vrienden Worden met Falen

Faalangst heeft me te lang tegengehouden om nieuwe dingen te proberen. In 2025 zie ik fouten maken vooral als een essentieel leerproces. Ik probeer er zoveel mogelijk te maken. Falen betekent niet dat ik tekortschiet, maar dat ik iets probeer. Elke fout is een bewijs dat ik in beweging ben, en dat ik groei, in welke richting dan ook. Ik noem het morsen, en morsen is kunst.

4. Zelfcompassie: De Liefde voor Mezelf

Zelfkritiek is jarenlang mijn standaardreactie geweest. Het was altijd net niet goed genoeg, net niet snel genoeg. Maar in 2025 hoop ik in te zien wat zelfcompassie betekent. Ik erken dat ik meer doe dan ik zou moeten, en dat ik succesvoller ben dan ik mezelf toedicht. Ik sta mezelf toe om vriendelijker te zijn voor mezelf. Niet al te vriendelijk, weliswaar, dat zou ongeluk kunnen afroepen.

5. Grenzen Stellen in Sociale Situaties

Sociale verplichtingen waren ooit een energievreter. Ik voelde me schuldig als ik ‘nee’ zei en cijferde mezelf weg voor anderen. Dat is voorbij. ‘Nee’ wordt mijn standaardantwoord als een sociale situatie te veel van mij vraagt. Tijd voor mezelf en rust staan centraal. Als dat betekent dat sommigen mij egocentrisch noemen, dan zij dat zo.

6. Luisteren naar Mijn Eigen Stem

Ik stop met het voortdurend voldoen aan de verwachtingen van anderen. In plaats daarvan luister ik naar mijn eigen behoeften. Zelfzorg is geen luxe, maar een noodzaak. Door prioriteit te geven aan mijn eigen welzijn, bouw ik een stevig fundament voor persoonlijke groei.

7. Positiviteit Cultiveren, Realistisch Blijven

Negatief denken heeft in 2025 een plek in mijn leven, maar alleen waar het nuttig is. Ik gebruik het om maatschappijkritische essays te schrijven, die ik publiceer op mijn blog achter een betaalmuur. In mijn dagelijks leven en ander werk richt ik me op wat goed gaat, zonder mezelf te verliezen in irreële optimistische verwachtingen. Realistisch blijven betekent ook beseffen dat uitdagingen onvermijdelijk zijn, maar dat ik sterker ben dan ik vaak denk.

8. Uitstelgedrag Doorbreken

Taken die ik al jaren voor me uit heb geschoven, pak ik in 2025 aan door ze op te splitsen in beheersbare delen. Wat ik kan uitbesteden, het merendeel, geef ik uit handen. Hierdoor blijft er ruimte over voor de dingen die alleen ik kan doen. De tijd die ik daarmee win, gebruik ik om helder na te denken wat, hoe, wanneer, waar en met wie ik de rest zou kunnen uitvoeren, als de tijd er rijp voor is.

9. Hulp Durven Vragen

Weigeren van hulp is voor velen een trots schild, maar ik zie het zelf als een belemmering. In 2025 vraag ik sneller hulp wanneer dat nodig is. Ik trek me niets aan van stigma’s rondom het zoeken van medische, logistieke, financiële, culinaire of psychische ondersteuning. Ik ga naar de huisarts, tandarts of therapeut wanneer ik dat nodig vind, laat zoveel mogelijk doen door anderen en volg advies op vlak van medicatie, hulpmiddelen en ondersteuning op zonder schaamte.

10. Eerlijk Zijn over Wie Ik Ben

Ik ben in 2025 klaar met mezelf aanpassen om aardig gevonden te worden. Het pleasen van anderen ging vaak ten koste van mijn eigen behoeften. Nu kies ik ervoor om mijn ware zelf te zijn, zelfs als dat ongemak oplevert voor anderen. Het kan betekenen dat sommige mensen afstand nemen, maar dat is oké. De mensen die écht om me geven, zullen blijven. Tenminste, dat hoop ik.

Een Jaar van Zelfzorg en Groei

2025 is voor mij het jaar waarin ik het roer omgooi. Vanuit mijn autistische perspectief betekent dit het omarmen van mijn unieke manier van zijn en leven. Ik ben geen probleem dat opgelost moet worden, maar een mens dat leert, groeit en bloeit door zichzelf te zijn.