Verliefd zijn …

Kan iemand met autisme verliefd worden? Er was een tijd dat ik mij die vraag niet stelde.

Vooreerst omdat ik vond dat ik geen autisme had. Voorts omdat ik van autisme vooral van ver gehoord had. En van mensen met autisme als een vreemd volkje dat even vreemde dingen kan. Die werden beschreven als problematisch, extreem, complex en vooral ernstig.

Maar vooral omdat de vraag weinig zinvol leek. Natuurlijk konden autisten niet verliefd worden. Of in elk geval: daar kon ik me niets bij voorstellen.

Toen mij verteld werd dat ik autisme had, vroeg ik me wel af of het kon. In een van de workshops bij Autisme Centraal die ik in die tijd volgde, kwam het volgende naar voor:

“Natuurlijk kan het. Mensen met autisme hebben wel degelijk gevoelens, en één van die gevoelens kan verliefdheid zijn. Niet iedereen zet de eerste stap. Sommige mensen zien de subtiele signalen die een verliefd iemand uitzendt niet bij de ander. En uit onzekerheid zetten ze liever geen stap. Sommige mensen met autisme zijn vaker onzeker dan mensen zonder autisme, ook wanneer die laatste niet onzeker zijn.”

Verliefd zijn is een van de meest ingewikkelde gevoelens die er zijn. Met zodanig veel wikkels rond dat het een zeer kwetsbaar gevoelen is. Met een enorme impact.

Voor mijn 35ste ben ik dan ook niet verliefd geweest. Dat is een geluk geweest, weet ik achteraf. Verliefd zijn heb ik enorm verwarrend ervaren. En enorm ‘pervasief’, alles doordringend. Het ruïneert bij mij elke routine, legt de spijsvertering overhoop, geeft slapeloosheid, doet grenzen overschrijden en geeft barstende hoofdpijn en allerlei andere onaangename effecten.

Meestal overvalt verliefdheid dus. Je kan het – volgens mij toch – niet plannen of beheersen. Dat is ook niet het voornaamste probleem. Het accentueert volgens mij heel sterk mijn autisme. Naar buiten maar vooral naar binnen.

Of zoals Iksimij het mooi verwoordt op haar blog: “Het zit vooral in het niet kunnen plaatsen, kaderen en omgaan met gevoelens en de intensiteit daarvan en niet zozeer in wat mensen met autisme voelen”.

Is er dan niets positiefs aan verliefdheid? Uiteraard. Eenmaal ik de verliefdheid als zodanig kan benoemen, en het niet een of ander griepvirus is, of het spreekwoordelijke begin van het einde. Meestal moet een ander (zoals een moeder, een vriend(in), een huisarts, een autismecoach) mij dat zeggen. Dan kan ik er plezier aan beleven. Zoals ieder ander (vermoed ik).

Waarom ik nu op het thema verliefdheid kom? Op een vragenlijst van iemand die een boek schrijft, stond er ‘Ben je wel eens verliefd geweest?’ Dat rakelt heel wat beelden en naweeën op. Waarover ik niet veel kan schrijven, aangezien alles rond verliefdheid automatisch leidt tot woordenloosheid. Of toch minstens betekenisloosheid voor wie het gevoel (nog) niet (meer) kent.

In elk geval kon ik, in tegenstelling tot aan het begin van deze tekst, alleen maar ‘ja’ antwoorden. Sommige mensen met autisme kunnen dus verliefd worden. Zelfs op anderen met autisme. Zoals ik al eens beschreef in ‘Eerste liefde’.

Een leerrijke maar zeer vermoeiende tijd. Blij dat ik verliefdheid ingeruild heb voor iets dat langer lijkt te duren en minder intensief is. Liefde, trouw, vriendschap … en bij momenten verliefdheid. Die wat nieuw leven geeft aan de rest en een mens doet bijleren. Ook nog op mijn leeftijd.

2 Comments »

  1. ja ik wist niet da dat zoo erg was ik heb ook een vriendin kan haar niet lossen maar ze is autiste zie haar dood geraag 8 maand me geweest en zie haar nog geraag en weet niet wat ik moet doen want zij was wel de engste dat mij verstond en kon als zeggen tegen haar ik heb al veel mee gemaakt en veel ergen dingen da een kind nie eens mag mee maken maar zij was het gewoon voor mij autist of nie een autist is ook een mens ma met w problemen ma ja zie die geraag wa tips om trug iets me haar te beginnen e is moelijk ma ja ben nuu 17 jaar ben nog jong maar zij is het waar om als op tegeven wil haar gewoon trug ze is al met iemand anders naa drie dagen dat het gedaan was heb haar nooit verplicht of nooit geslagen maar zij wil ik vor vechten echt waar dt is nog het enigste dat teld in mijn leven hoop da ge me raad kunt geven hoe da ik er trug me om kan gaan of wa ik kan doen om tezien wa ze denkt is moelijk ma ja dank u e

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s